Eigen beeld
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Een van mijn grootste blunders als moeder is dat ik mijn derde dochter veel te lang een speen heb laten gebruiken. Je zou denken dat ik toen al wel de nodige ervaring als moeder had opgedaan. Ik had immers al twee dochters. Alleen zijn mijn oudste dochters nooit echt dol op een speen geweest. Tot mijn derde werd geboren. Zij zoog aan haar speen alsof haar leven ervan afhing.
Toen mijn oudste dochter was geboren, probeerde de kraamverzorgster direct een speentje in haar mondje te duwen. Ik wilde dat liever niet, omdat ik bang was voor tepel-speenverwarring. Ik had er al heel veel moeite mee om mijn dochter aan te leggen, maar de kraamverzorgster hield vol dat tepel-speenverwarring een fabel was. Nu geloof ik best dat ik mijn man geen speen in zijn mond hoef te duwen als ik geen zin heb, maar bij een pasgeboren baby wist ik het nog net zo niet. Gelukkig weigerde mijn dochter rigoureus de speen aan te nemen, dus het probleem loste zichzelf op. Ook toen ze wat ouder werd, had ze geen behoefte aan een speen. Bij de tweede ging het net zo. Een speen was wel oké op zijn tijd, maar absoluut geen levensbehoefte.
Bij mijn derde veranderde dat drastisch. Zonder speen krijste ze als – nou ja – een speenvarkentje. Ze moest een speen in haar mond hebben, soms zelfs twee tegelijk. Wij vonden het wel schattig. Ze was een super tevreden kindje. Ze huilde nooit en met al die leuke speentjes die er zijn, stond het ook lief. Ik liet haar speentjes zelfs matchen met haar outfit. Als ik ook foto’s terugkijk van haar eerste drie jaren, kan ik vrijwel geen foto van haar vinden zonder speen.
Het probleem was alleen dat ze heeft leren praten met een speen in haar mond. Het gevolg: ze was onverstaanbaar. Toen ze maar bleef vragen om “bloot met borst” (brood met worst), wisten we dat het niet goed was gegaan. Het was heel sneu en frustrerend voor haar, want niemand kon haar verstaan. Dat, terwijl ze juist zo van kletsen hield. Ze moest constant herhalen wat ze zei en na vijf keer herhalen, gaven mensen het maar gewoon op. Wij waren de enigen die haar begrepen.
Op haar derde zijn we toen met logopedie gestart en moesten we iedere dag oefenen. Alleen maakte ze bijna geen vorderingen en zelfs de logopediste stelde na een tijdje voor om een pauze in te lassen. We begrepen dat het min of meer leuk moest blijven, maar het leek ons geen goed idee om met logopedie te stoppen. We zijn toen naar een andere logopediste overgestapt en dat ging gelukkig heel goed.
Wat nog het meest verbazingwekkende was, is dat we haar zo lang haar speentje hebben laten gebruiken omdat we dachten dat het een ramp zou worden om die speen af te pakken. Niets bleek minder waar. Mijn dochter had op dat moment een fantasievriendje “Olifantje”, die vaak de schuld kreeg als zij wat ondeugends had gedaan. Zij had het dan niet gedaan, maar Olifantje. Wij hadden toen gezegd dat Olifantje per ongeluk op haar speentje (beter gezegd: al haar speentjes, maar gelukkig heeft een olifant dikke poten) was gaan staan. Mijn dochter vond het hilarisch en stopte per direct met haar speen. Zonder huilen, zonder drama en zonder slapeloze nachten. We hadden ons dus jarenlang logopedie kunnen besparen. Je kunt je voorstellen. We voelden ons behoorlijk gefopspeend.
Meer columns van Anouk en haar vier meiden lees je hier.
Voor buitenstaanders lijkt het misschien alsof Jada Borsato een zorgeloos leven leidt dankzij haar bekende ouders, maar volgens haar klopt dat beeld helemaal niet.
Volgens Bettina Holwerda hoeft liefde helemaal niet perfect te ogen om goed te zijn.
Sommige mannen maken op Moederdag een uitgebreid ontbijt op bed met croissantjes, cadeautjes en zelfgemaakte knutsels van de kinderen. Andere mannen realiseren zich pas op zondagochtend rond half elf dat het überhaupt Moederdag is en proberen daarna in pure paniek hun relatie te redden.
Even buitenspelen, fietsen naar school of ravotten in de speeltuin: het lijkt zo vanzelfsprekend, maar toch bewegen steeds meer kinderen te weinig.
Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.
Leslie Keijzer kijkt openhartig terug op een moeilijke periode binnen haar relatie met haar man Goof.