Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (7) en dochter (9) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
“Mam, ze zeggen dat dit ‘the most wonderful time of the year’ is, maar voor mij is dat helemaal niet zo!”, aldus onze achtjarige. Hij lag al een paar dagen koortsig naast me op de bank, dus dat zijn wereld er even niet zo kerstrooskleurig uit zag, was niet zo gek. Toen ik hem vertelde dat Kerstmis pas over een week of anderhalf was, kwam de geruststelling. “Dan komt het denk ik wel goed”.
Waar onze zoon vol verwachting uitkijkt naar de feestdagen, is mijn gemoed wat gematigder. Ik doe mijn best om te genieten van de donkere dagen van het jaar. Zodra de Sint vertrokken is, krijgt nostalgie vrij spel: de lange avonden met overal lichtjes, de vertrouwde strijd tussen Radio 2 (mijn keuze) en Sky Radio (die van onze dochter), de triplex kerststal die ik ooit maakte in groep 8. Maar ondanks de warmte en de fijne tradities in ons gezin is er dit jaar genoeg om wakker van te liggen – en niet door een overdadige feestmaaltijd.
December is de maand van terugblikken en vooruitkijken, en vooral dat laatste is dit jaar niet bepaald feestelijk. Er gebeuren zoveel bizarre dingen in Nederland en de rest van de wereld, dat het vertrouwen vaak ver te zoeken is.
‘ik voel me het grootste deel van de tijd oprecht fijn. Ik ben niet klaar voor nieuwe grote zorgen over de toekomst’
Liegende, harteloze politici die bij het kerstdiner het liefst ‘hier werken we aan uw terugkeer’ op hun bord zien. Een kogel die slechts een oor raakte, en niet een oog. Het dubieuze bestaansrecht van bedrijven als Ali Express en Temu, klimaatontkenning, dat Soldaat van Oranje nog steeds draait, overal conflicten die een kookpunt bereiken, dat het huidige kabinet nog niet gevallen is, want verdomme, het geld gaat wéér niet naar de plekken waar het nodig is.
We staan aan de vooravond van een beslissend jaar. De polarisatie viert hoogtij, samenwerking lijkt iets wat alleen nog maar in Sesamstraat bestaat, een derde wereldoorlog voelt dichterbij dan ooit. Je druk maken over dingen als verplichte bezoekjes aan (schoon)ouders en fomo tijdens Oud en Nieuw is een luxe geworden, iets uit de tijd waarin het nieuwe jaar nog vol beloftes en hoop leek.
Nu mogen we blij zijn als de wereld er in 2025 zonder al te grote kleerscheuren vanaf komt. Dit is de eerste keer dat ik echt bang ben voor wat er kan gaan gebeuren. “Het zal mijn tijd wel duren, maar voor jullie jonge mensen vind ik het erg”, aldus de lieve man met zijn trouwe bouvier die ik regelmatig in het dorp tref. Ik denk aan onze kinderen. Aan hun toekomst. En aan hoe je als ouder lang niet alles in de hand hebt.
Eigenlijk wil ik de rest van de maand het huis niet meer uit. Ik wil met ons gezin onder een dekentje op de bank zitten, de katten op schoot, Harry Potter op tv en ons ver weg van de buitenwereld wanen.
Na een paar decennia van mentaal leed gaat het sinds een jaar of twee eindelijk beter met me: ik kan genieten, ik durf vooruit te kijken, en ondanks mijn chronische gebrek aan energie (mijn hoofd blijft een talent houden voor het creëren van doemscenario’s natuurlijk), voel ik me het grootste deel van de tijd oprecht fijn. Ik ben niet klaar voor nieuwe grote zorgen over de toekomst. I’m dreaming of a quiet Christmas dit jaar. En ik hoop met heel mijn hart dat die gedroomde rust volgend jaar stand houdt.
Lara: ‘Het klinkt vast niet sexy of onafhankelijk, maar mijn leven draait om onze kinderen’
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
