Beeld: Canva
Een slimme babysok die de hartslag en zuurstof van je baby meet terwijl hij slaapt. Klinkt als de ultieme uitvinding voor ouders die ’s nachts nét iets te vaak naar het ledikantje sluipen om te checken of alles nog goed gaat.
Toch blijkt uit nieuw onderzoek dat zulke slimme slaaptrackers niet alleen geruststelling brengen. Sterker nog: bij sommige ouders zorgen ze juist voor méér stress.
Steeds meer ouders gebruiken slimme apparaten die tijdens het slapen de hartslag, ademhaling of het zuurstofgehalte van hun baby meten. Het idee? Je krijgt een melding als er iets afwijkt. Dat klinkt heel geruststellend, maar in de praktijk werkt het niet altijd zo.
Onderzoekers ontdekten dat foutmeldingen of onnauwkeurige metingen ouders juist ongerust kunnen maken. Een melding midden in de nacht zorgt er al snel voor dat ouders uit bed springen, terwijl er uiteindelijk helemaal niets aan de hand blijkt te zijn. Als er om 03.17 uur een alarm afgaat, ga je echt niet eerst rustig nadenken of het misschien een technische storing is.
Voor sommige ouders worden de cijfers op de app steeds belangrijker. Slaapte de baby wel diep genoeg? Waarom is de hartslag ineens anders? Is die zuurstofwaarde normaal? Voor je het weet, ben je niet meer naar je baby aan het kijken, maar naar een scherm. Volgens de onderzoekers kan dat ertoe leiden dat ouders meer vertrouwen op de technologie dan op hun eigen gevoel of observaties.
Dat betekent niet dat slimme babysokken per definitie slecht zijn. Veel ouders geven juist aan dat ze zich dankzij zo’n apparaat veiliger voelen, zeker in de eerste weken na de geboorte.
Het probleem ontstaat wanneer een consumententracker wordt gezien als een medisch hulpmiddel. En dat is het niet. De onderzoekers benadrukken dat deze apparaten niet bedoeld zijn om medische aandoeningen op te sporen of ouders te vertellen of hun baby gezond is.
Het is eigenlijk heel begrijpelijk. Als kersverse ouder krijg je ineens de verantwoordelijkheid over een piepklein mensje dat nog niet kan vertellen hoe het gaat. Dan voelt alles wat extra zekerheid belooft aantrekkelijk. Zeker als je veel leest over veilig slapen of bang bent voor wiegendood. Maar juist die behoefte aan controle kan omslaan in extra spanning als je voortdurend meldingen of grafiekjes zit te analyseren.
Dat betekent natuurlijk niet dat je nooit naar je baby hoeft te kijken. Integendeel. Maar als je baby goed groeit, alert is wanneer hij wakker is en verder gezond lijkt, dan zegt dat vaak veel meer dan een app met cijfers.
Maak je je zorgen over de ademhaling, het drinken of het gedrag van je baby? Neem dan altijd contact op met je huisarts of het consultatiebureau. Een slaaptracker kan die beoordeling nooit vervangen.
Bron: PubMed
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
