Of je nu twee kids, sporttassen, een week aan boodschappen vervoert of solo door de stad cruist: achterop deze e-bike kan alles. Deze drie moeders kunnen de Gazelle Cabby inmiddels niet meer missen en leggen je uit waarom.
Werk, opvang, school, sportclubs, sociale afspraken – het dagelijks leven van moeders loopt soms door elkaar heen. Juist daarom zijn slimme oplossingen die tijd, comfort én plezier opleveren een must. De Gazelle Cabby speelt daar moeiteloos op in. Ronja, Nadia en Nienke delen hun ervaring met de ideale e-bike.
Ronja (37) woont met haar partner en twee kinderen (3 en 6) in Amsterdam. Haar ochtenden waren vroeger allesbehalve ontspannen: “Het was altijd haasten. Wie eerst naar de opvang, wie naar school, waar laat ik de tassen? En dan nog die bakfiets parkeren… drama.” Sinds ze de Gazelle Cabby heeft, ziet haar ochtend er verrassend anders uit. “Mijn twee kids zitten allebei achterop. Ze kletsen gezellig met elkaar terwijl we fietsen.” Ook fijn: alles kan mee. “Rugtasjes, mijn werktas, soms zelfs nog een extra boodschappentas. Het voelt niet zwaar of log en ik ben sneller én relaxter op school. Dat heeft me echt verrast. Ik dacht laatst nog: hoe deed ik dit ooit zonder?”
De Utrechtse Nadia (38) heeft een druk leven: ze werkt vier dagen, sport fanatiek en heeft twee kinderen van 5 en 7 jaar. Haar middagen zijn een aaneenschakeling van activiteiten. “Voorheen was het altijd plannen: neem ik de auto? Ga ik eerst naar huis? Wat past er wel of niet mee?”
Met de Cabby hoeft ze daar niet meer over na te denken. “Na school fietsen we direct door naar hockeytraining. De sticks gaan achterop, sporttassen erbij – alles past. En daarna rijd ik gewoon langs de supermarkt. Ik klik mijn fietstassen erop en neem meteen de boodschappen mee.”
Ze lacht: “Laatst had ik zelfs een pakketje én een krat boodschappen achterop, met mijn dochter er nog naast. Dat was echt zo’n moment waarop ik dacht: oké, dit is gewoon ideaal.” Voor Nadia zit de winst niet alleen in gemak: “Het geeft rust. Minder schakelen, minder haasten. En ik ben nog lekker buiten ook.”
Nienke (33) woont in Haarlem en is moeder van drie kinderen (6, 4 en 1). Ze dacht eerst dat de Gazelle Cabby vooral een ‘moederfiets’ zou zijn. Maar niets blijkt minder waar. “Ik gebruik ’m echt overal voor. Ook zonder kinderen.” Waarom? “Omdat hij gewoon fijn fietst. Niet zo’n groot ding als een bakfiets, maar lekker wendbaar. Ideaal in de stad én een stuk duurzamer dan de auto.”
Ook blijkt de Cabby erg praktisch. “Mijn sporttas gaat achterop, voorop heb ik een mandje voor kleine spullen. En als ik boodschappen doe, neem ik gewoon alles mee in één keer.” Wat ze ook fijn vindt: de fiets groeit mee. “Mijn oudste zit nu zonder zitje achterop, maar nog steeds veilig. Dat maakt het een investering waar je echt lang plezier van hebt.”
Wat opvalt? Deze moeders willen geen gedoe. Ze willen een oplossing die werkt, er goed uitziet en past bij hun leven. En dat is precies waar de Gazelle Cabby het verschil maakt. Geen ouderwetse ‘degelijkheid’, maar een moderne, slimme e-bike die laat zien dat praktisch ook gewoon leuk kan zijn. Een fiets die je helpt om alles uit je dag te halen. Een eerlijk, dat wil elke drukke moeder.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met Gazelle.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Je denkt: cadeautjes geregeld, feestje geslaagd, klaar. Tot er ineens een Tikkie binnenkomt waar je spontaan van gaat fronsen.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?
