Beeld: Canva
We kennen het allemaal: een gesprek dat ineens omslaat in een discussie die nét iets te fel wordt. Voor je het weet, ben je alleen nog maar bezig met je punt maken in plaats van echt luisteren.
Volgens therapeuten zit de sleutel tot minder ruzie niet alleen in wat je zegt, maar vooral in wanneer en hoe je het zegt. Goed nieuws: er zijn simpele zinnen die je kunnen helpen om een gesprek weer rustig te krijgen of te voorkomen dat het escaleert.
Volgens therapeuten begint escalatie vaak eerder dan je denkt. Je lichaam geeft namelijk al signalen voordat je hoofd doorheeft wat er gebeurt. Therapeut Claudia Giolitti-Wright benadrukt om te letten op fysieke signalen. “Ik herinner mijn cliënten er altijd aan dat hun lichaam het eerder weet dan hun hoofd”, zegt ze. En dat is niet zomaar: “Dit zijn tekenen dat je zenuwstelsel is overgeschakeld naar de vecht-of-vluchtmodus, en op dat moment is het rationele deel van je hersenen in feite uitgeschakeld”, zegt therapeut Alyssa Kushner. Met andere woorden: als je merkt dat je sneller praat, je stem verheft of steeds hetzelfde herhaalt, is het misschien tijd om even op de pauzeknop te drukken.
Wat je zegt op zo’n moment maakt echt verschil. Volgens therapeuten helpen deze zinnen om de spanning te verlagen en weer verbinding te maken:
Bron: Scary Mommy
Niet alle ruzies zijn slecht volgens psycholoog Adam Grant. Hij vertelt hier waarom gezonde ruzies juist goed zijn voor de ontwikkeling van je kind.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
