Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Mijn oudste dochter komt met haar ziel onder haar arm naar beneden. Ze wil haar favoriete witte broek aan, want vandaag staan de schoolfoto’s gepland. Maar ze is ongesteld. En ze is doodsbenauwd dat ze zal doorlekken. Ik voel haar strubbeling in elke vezel van mijn vrouwenlijf, want dit gevoel bekruipt me al zo’n 35 jaar elke maand.
Omdat ik niet iets weet buiten de standaard, vraag ik haar of ze al eens van de menstruatiecup heeft gehoord. Nee, zegt ze, nog nooit. Zelf ben ik er ook niet mee vertrouwd, maar mijn algoritmes op Instagram bombarderen me ermee.
Ze gaat terug naar boven om te ijsberen voor haar kledingkast. Ik laat mijn ongenoegen los op mijn vriend. “Ik vind het absurd,” zeg ik, “dat vrouwen anno 2025 nog steeds ontzaglijk lijdzaam, in isolatie en met schaamte ongesteld worden. Want zo is het wel. En alsof dat nog niet genoeg is: er zit ook nog steeds btw op tampons en maandverband!” breng ik uit.
Hij kijkt me aan met grote ogen, bang om iets verkeerds te zeggen, en knikt medelevend. Ik wil mijn frustratie bevestigen en vraag aan mijn grote vriend Chat hoeveel btw er eigenlijk op zit. En zijn antwoord maakt me nog bozer. Chat is een man. Ik weet het nu zeker. Hij zegt: “Ja, er zit btw op tampons en maandverband, maar in Nederland betaal je daar bewust minder voor dan veel andere producten.”
“Bewust minder.” Alsof ik er blij mee moet zijn. Alsof 9 procent btw op een bloedend lichaam iets is om dankbaar voor te zijn! Of zegt hij het omdat het in Hongarije 27 procent is? En in Denemarken en Zweden 25 procent? Vind Chat dat ik mijn mond moet houden omdat ze menstruatieproducten daar als ‘luxe’ beschouwen en in Nederland onder verbandmiddelen valt?
In Nederland betaalden we vóór 2017 doodleuk 21% btw op tampons en maandverband. Pas in 2017 is dat verlaagd naar 9 procent, nadat de EU in 2016 eindelijk toestond om zulke producten met minimaal 5 procent te belasten.
Maar een simpel rekensommetje laat zien dat Nederland nog altijd bewust 4 procent boven dat minimum blijft hangen. Dat is profiteren van de helft van de bevolking die simpelweg geen keuze heeft. Elke maand betalen voor iets waar je geen keuze in hebt, is geen belasting maar een boete op vrouw-zijn.
Mijn dochter vertrekt in haar witte broek mét legging eronder. Veiligheidsmaatregel. Ik blijf alleen achter met mijn woede. En de wetenschap dat deze vorm van structurele ongelijkheid elke maand nog steeds aan de orde is…
Dus ja, de woorden zijn veranderd, maar het taboe leeft voort in de vorm van bias 2.0.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]