Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (14) en Phaedra (11). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Na een scheiding komen vaak ook nieuwe partners.
Nou ja, in ons geval waren ze er al voor de scheiding. Niet sjiek. Maar zo is het nu eenmaal gegaan. En zo’n overlapping, in de volksmond een affaire genoemd, is best ingewikkeld. Want aan de ene kant ben je hartstikke verliefd, aan de andere kant ligt je hart in duizend stukjes. Zoiets ingewikkeld had ik nog niet eerder meegemaakt. Zelfs het overlijden van mijn moeder was simpeler. Ongeneeslijk ziek. En dit bedoel ik eerbiedig, maar dood is dood. Rouwen en een plek geven.
Mijn huwelijk was volgens ‘de doktoren’ helemaal niet terminaal. En met ‘doktoren’ bedoel ik family & friends én één psycholoog. Rare man. Via via kwam ik bij hem terecht. Hij was de beste in zijn vak, jubelde men. Prima. ik had geen zin om later de rekening te krijgen van ‘mijn overlapping’.
Lees ook – De dag dat ik een affaire begon: ‘Ik was zo gelukkig en voelde me zo diep ellendig’
Men zegt wel dat verliefd zijn hetzelfde effect heeft als een shot heroïne. Dus daar zat ik met mijn goede gedrag en zee van tranen bij een vreemde 60-plusser op de bank mijn hart uit te storten. HIj stelde voor dat mijn man en ik beiden onze ‘overlappingen’ voor vier maanden in de koelkast moesten zetten. Dan konden we rationeel naar de zaken kijken. Én.., voegde de psycholoog toe “houd er rekening mee dat Zij wel eerst lekkerder gaat neuken, en Hij meer rozen voor jou gaat kopen”.
Je begrijpt, ik was daar weg nog voordat hij zijn patriarchale uitspraken kon toelichten. Gadver, wat een rare tekst.
Maar zijn suggestie vond ik geen slecht idee. Alleen waren mijn man en ik beiden te bedwelmd door heroïne, en vonden we het té lastig om dit in praktijk te brengen. Mijn ‘overlapping’ deed alles voor me en zou me die vier maanden geven als ik dat nodig had, maar ik had het idee dat mijn man het allemaal te spannend vond om dit überhaupt aan zijn ‘overlapping’ voor te stellen.
En toen ging er een knop bij mij om. Waarom zou ik bij iemand blijven die niet 100% voor mij zou gaan? Omdat het de vader van mijn kinderen is? Nee.
Lees ook – ‘Ik heb een kind uit de geheime affaire met een getrouwde man’ >
De patriarchale psycholoog had voor zijn ordinaire uitspraken, nog wel een paar goede gedaan, waaronder dat ik mijn eigen keuze moest maken. Liever een eigen foute keuze, dan geen keuze of een keuze van een ander.
“Waarom zou ik bij iemand blijven die niet 100% voor mij zou gaan? Omdat het de vader van mijn kinderen is? Nee”
En tot op de dag van vandaag heeft me dat sterker gemaakt.
En mijn overlapping? Hij blijkt mijn grote liefde te zijn…
To be continued…
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.