Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
We lopen met opa en oma over de boulevard terwijl de avond zich langzaam aandient. Een laatste wandeling na het eten, zoals vakantie het voorschrijft. Blije kindergezichten kijken onze kant op als we langs een ijswinkel komen.
In mijn hoofd tikt een dwangmatig puntensysteem mee. Suikerinname. Ik probeer die zo laag mogelijk te houden. Niet omdat ik een perfecte moeder wil zijn, maar omdat ik weet wat erin zit. In alles. Pasta, brood, sap, vleesvervangers, allemaal bewerkt, bewerkt, bewerkt. Tachtig procent van de supermarkt bestaat uit ultrabewerkt voedsel. We eten geen vlees, dus een ouderwets AVG-tje zit er niet in. En hoewel ik graag een moeder zou zijn die elke dag met liefde een nieuwe groenteschotel op tafel tovert, ben ik vooral een moeder met weinig tijd en twee kinderen die liever pasta willen dan pompoencurry.
Een tijdje deed ik aan vleesvervangers, maar die blijken ook weer vol e-nummers te zitten. Dus ook daar ben ik op de rem gaan staan. Maar mijn kinderen worden ouder en ze inmiddels groot genoeg om zelf de Albert Heijn in te lopen en een zak snoep te kopen.
Ik heb serieus overwogen om alle supermarkten van Nederland een brief te schrijven. Met het voorstel: “Geen 16? Geen suiker”. Waarom zouden we alcohol wel aan banden leggen, maar een kilo tumtummetjes zonder pardon over de toonbank laten gaan?
Bij ons is er ook elke woensdag markt en sinds kort staat daar een snoepkraam. Geen charmante, oudhollandse met drop en chocolade . Nee, eentje die alleen maar schreeuwend blauw snoep verkoopt, overladen met e-nummers. En dan denk ik: ‘Was dat serieus je beste businessidee? Geld verdienen door kinderen te verleiden?’
‘Het is vakantie, ze mogen toch best een ijsje’, roept oma. ‘Oké, oké, maar wel één bolletje’, zeg ik. ‘Nou, ze mogen er heus wel twee.’ Voordat ik kan reageren, worden er gigantische ijsjes besteld. Ik kijk toe. Ik zeg niks. Ik voel me een slappeling en ook een beetje overruled.
Ik weet het, het is maar een ijsje. Maar het staat symbool voor mijn struggle. Want ergens onderweg heb ik de strijd verloren. Niet tegen oma. Niet tegen mijn kinderen. Maar tegen een systeem dat het normaal vindt om kinderen vol te stoppen met rotzooi en het dan verkoopt als ‘liefde’.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]