Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
De ouders van mijn vriendje vieren dit weekend hun gouden bruiloft. Dat wil zeggen dat ze vijftig jaar geleden elkaar eeuwige trouw hebben beloofd. Ik herhaal het nog maar een keer: VIJFTIG jaar geleden. In mijn gescheiden-ogen een heel groot getal.
Inmiddels heb ik genoeg TED-talks met Esther Perel gezien om niet meteen in de reflex te schieten mijn eigen leven als mislukte blauwdruk naast dat van hen te leggen. Maar toch: lange huwelijken worden, ook in mijn generatie, nog altijd automatisch gezien als iets goeds.
Nu wil ik de ouders van mijn vriendje graag een free pass geven in dit verhaal. Om twee redenen: één, omdat ik echt geloof dat ze nog steeds bewust voor elkaar kiezen. En twee, de belangrijkste reden, omdat ik hun zoon leuk vind en een goede band met ze wil houden (stukje opportunisme van mijn kant als columnist).
Maar een lang huwelijk betekent niet per se een goed huwelijk. Ik heb daar al vaker een lans voor gebroken, maar de maatschappij is daar nog steeds wars van. Zo sprak ik laatst een moeder op het schoolplein die eerlijk vertelde dat zij en haar man relatietherapie volgen. Even een applaus voor zulke mensen, die van hun hart geen moordkuil maken.
Nu ben ik team relatietherapie, maar wat zij erbij vertelde stuitte tegen mijn borst (jezus, ik verraad mijn leeftijd met zulke gezegdes, oké ik ga eraan werken). Ze had een therapeut gevonden met een slagingspercentage van 80 procent. Waarbij er in mijn hoofd meteen een alarm afging. Wat wás dit voor marketing worst?
Ze liet me de site zien. En jawel: in een sprookjesachtig font stond daar de belofte: The fairytale is yours for the taking.
Ik keek naar mijn schoolpleinmoeder-vriendin en wilde bijna zeggen dat ze erin werd geluisd. Maar ik hield mijn mond. Om twee redenen: één, omdat ik, net als die therapeut, óók niet weet of het goedkomt. Twee, omdat ik gescheiden ben en dus automatisch anders word bekeken. Oh, en drie, omdat ik iedereen die ergens zijn best voor doet geen strobreed in de weg wil leggen.
Maar peoples, laten we eerlijk zijn: smijten met hoge getallen is gewoon slimme marketing. En met mensenlevens heb ik daar moeite mee.
Misschien is dat precies waarom ik die TED-talks van Esther Perel blijf bekijken. Want zij zegt het beter dan wie dan ook: een huwelijk is geen sprookje en geen statistiek. Het is een verhaal dat je samen blijft schrijven. Soms vijftig jaar lang, soms korter. En soms eindigt het, maar betekent dat niet dat je gefaald hebt alleen dat je een ander verhaal te vertellen hebt.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]