Anouk: ‘Mijn dochter heeft pas op haar twaalfde in het verkeer leren fietsen’

Auteur

Anouk

Behalve botsautootjes (want daarin mag je botsen), ben ik niet heel goed in het besturen van voertuigen. Hoewel ik mijn rijbewijs heb en deze ook netjes verleng, heb ik al ongeveer vijftien jaar niet meer autogereden. Het is dan ook veilig om te zeggen dat ik nogal vekeersonveilig ben. In tegenstelling tot wat iedereen vermoedt met vier kinderen heb ik ook geen bakfiets. Ik ben nogal klein en ik ben bang dat zo’n bakbeest mij verslindt. Ik zie mezelf dus ook niet veilig door de straten manoeuvreren met zo’n bakbeest.

Je vraagt je vast af of ik dan ooit nog de deur uitga met vier kinderen. Ik kan jullie geruststellen dat we niet aan huis gekluisterd zijn. Als mijn man er niet is, doen we alles lopend of met het openbaar vervoer. Nu is het openbaar vervoer ook niet bepaald een pretje. Ik zei al dat ik klein ben, dus vaak sta ik precies in iemand zijn oksel. Wat ik dan inadem, is maar zelden fris te noemen. Ook zijn mijn kinderen niet kieskeurig en gaan ze vaak net naast de meest kindonvriendelijke persoon zitten.

Essentieel onderdeel van een goede opvoeding

Pas moest ik er echter toch aan geloven. Mijn oudste dochter is dit schooljaar begonnen met de middelbare school en gaat daar op de fiets naar toe. We moesten dus gaan oefenen met fietsen. In fietsgraag Nederland is het leren fietsen natuurlijk een essentieel onderdeel van een goede opvoeding. Nu hebben mijn dochters allemaal leren fietsen, alleen hebben ze dat nog nooit in de praktijk gebracht. Mijn oudste dochter heeft dus pas op haar twaalfde echt leren fietsen in het verkeer. Maar goed, op een oude fiets moet je het leren.

In de zomervakantie zijn we dan ook begonnen met oefenen. De eerste keer was geen succes. Fietsen door een grote stad is nogal een uitdaging. Net toen we de brug af waren en voor het stoplicht stonden te wachten, knalde keihard een fietser op een fatbike achterop ons. Ik kon de weg dus gelijk vervolgen met een blauwe kuit. Ook werd ik heel zenuwachtig van hoeveel fietsers er zijn op zo’n smal fietspad en je maar moet hopen dat je voorrang krijgt bij kruisingen als je van rechts komt. We stonden ook voor een stoplicht te wachten, terwijl we aan de overkant van de kruising naar links moesten. We stonden alleen helemaal rechts opgesteld, terwijl er wel duizendfietsers links van ons stonden. Ik kan dan al helemaal in paniek raken of het wel gaat lukken om links af te slaan. Soms wilde ik het liefst uit angst mijn ogen dicht doen, maar ik ben mij er ook van bewust dat dat niet zo’n goed idee is in het verkeer.

Na een tijdje ging het gelukkig steeds makkelijker, al blijft het soms een absolute chaos met al die fietsers, fatbikes, bakfietsen en scooters die om je heen zoeven. Ik heb zelfs een kinderzitje gekocht, waardoor mijn jongste nu achterop kan zitten. De eerste keer dat ze bij mij achterop zat, riep ze blij uit: “Dit is de leukste dag van mijn leven!” Nu gaan we altijd heel veel op stap in de weekenden en vakanties, maar het is fijn om te weten dat al die leuke en dure uitstapjes dus totaal onnodig zijn geweest. Het enige wat ik blijkbaar had hoeven te doen is rondjes fietsen met haar achterop.

Gelukkig gaat het naar school fietsen van mijn oudste dochter heel erg goed. Ik blijf het wel spannend vinden dat ze alleen met de fiets gaat, maar ze laat iedere ochtend even weten of ze goed is aangekomen. Hoe het verder met haar gaat op de middelbare school? De uitspraak dat het haar gewoon écht niet lukt om te luisteren bij biologie en aardrijkskunde baart me wel zorgen. Ook is ze helaas niet iemand die als ze thuiskomt denkt: “laat ik eerst mijn huiswerk maken, dan ben ik de rest van de avond vrij”.

Ik vermoed dan ook dat we nog geregeld zullen botsen over huiswerk en leren, maar goed… Laat botsautootjes nu net mijn specialiteit zijn.

Meer columns van Anouk en haar vier meiden lees je hier.

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time