Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 1,5) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
FOMO – Fear Of Missing Out, voor de mensen die net onder een steen uit komen gekropen – heb ik eigenlijk nooit last van gehad. Zelfs als tiener niet. Uitgaan is niet bepaald leuk als je een angststoornis hebt, dus daar zat ik niet mee. Ik zat er eerder mee als ik me weer eens had laten overhalen om wel mee te gaan, want dan kwam die angst om de hoek kijken.
Roken, drinken, drugs, ik heb het nooit interessant gevonden. Ik ben een introverte huismus, altijd al geweest, zal het ook altijd blijven, verwacht ik. Inmiddels vind ik dat oké. Dit gebrek aan ervaring met het fenomeen FOMO maakte wel dat het even duurde voordat ik besefte dat er een patroon was ontstaan bij mijn kinderen en activiteiten die zij ondernemen.
Elke keer als zij iets gaan doen waar ik niet bij ben, heb ik namelijk wel degelijk last van FOMO. Het eerste schoolreisje van de oudste? Het is dat ik geen vakantiedagen meer over heb, anders was ik meegegaan. In dit geval ging T mee, en echt, love him, maar de man is zo kort van stof en maakt zo weinig foto’s, ik was er gewoon een beetje pissig van. Zo had ik alsnog helemaal geen beeld van hoe die dag nou eigenlijk was geweest. De oudste zoon lijkt daarin op zijn vader, die komt ook niet veel verder dan: “leuk” als je vraagt hoe zijn dag was. “Wat heb je dan allemaal gedaan?” “Weet ik niet meer.” Wat heb ik dáár nou aan?
De gastouder neemt de jongste ook weleens mee naar een grote speeltuin, waar ik nog nooit geweest ben. Ook FOMO. De oudste die met oma naar een dierentuin gaat, een speelpark, Dinoland… Alles wat hij gaat doen waar hij niet al geweest is met ons, krijg ik FOMO van. En het is niet omdat ik het ze niet een leuk uitje gun, niet omdat ik denk dat ze het minder leuk vinden met anderen dan met mij. Maar juist omdat ik weet dat hij het ge-wel-dig gaat vinden (want zijn oma’s verzinnen altijd echt leuke dingen om met hem te doen) en ik daar dan geen getuige van kan zijn. Zelfs als T een rondje met ze gaat fietsen met de bakfiets, wil ik eigenlijk mee. Het is triest gesteld.
Het liefst zou ik de hele dag door gewoon even als een fly on the wall willen spieken bij wat ze aan het doen zijn. Bij de gastouder, op school, tijdens het spelen, tijdens een uitje. En dat terwijl ik echt fel tegen zo’n horloge ben waarmee je je kind kan stalken, omdat ik vind dat kinderen recht hebben op privacy. Pfff. Het moederschap valt niet mee als je je principes niet wilt verloochenen.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’