Hoe Nienke Blokhuis en haar vriend zich na de vakantie voornemen nooit meer te klagen over drukte, het nog steeds hartstikke druk hebben en hulp inschakelen van een Britse goeroe. 

Op een zonnige dag zaten vriend en ik voor ons vakantiehuisje en kwamen tot een mooi besluit. Als we weer thuis zouden zijn, zouden we twee regels invoeren. Eén: als de ander je vraagt hoe je dag was, zeg je niet hoe moe je bent. Twee: het woord ‘druk’ is voortaan verboden. Want het werd een beetje vervelend, dat gezucht over hoe druk we het hadden. Hoe vergaderingen alle tijd opslokten en we niet eens toekwamen aan mails beantwoorden.

Tirade

De thuisblijvende partij deed er vervolgens met de armen over elkaar een schepje bovenop met een: jij dacht dat jij het druk had? – en dan een tirade over lastige kinderen en stagiaires die maar bleven bellen. En overal vruchtenhagel, maar geen seconde tijd voor dat ene telefoontje. Inmiddels zijn we heel handig in het gebruiken van synoniemen (“Was het bij jou ook zo, eh, dynamisch?”) en zeggen we niets als de ander naast het ledikantje van de baby in slaap is gevallen. Maar het is niet genoeg. Want hoewel het D-woord niet meer valt, is het nog steeds, kom maar door, hartstikke druk. Zo druk dat we soms, na een lange dag, samen tegen het aanrecht leunen en ons hardop afvragen of dit de piek is of dat het nog erger wordt. Het hoort bij deze levensfase, natuurlijk, maar dit moet toch ook anders kunnen.

Extra uren? Hersenloze zaken als appen en Facebooken

Nu ken ik alle foefjes van timemanagement en weet ik ook wel dat alle problemen vanzelf verdwijnen wanneerik een uurtje eerder opsta, maar ervaring leert dat deze trucs mij niet minder druk maken. Integendeel: die extra uren besteed ik vervolgens aan meer werk of hersenlozezaken als appen en Facebooken. En nu ligt er een boek voor me met de titel Nooit meer te druk – een opgeruimd hoofd in een overvolle wereld. Het is geschreven door de Britse psycholoog Tony Crabbe en een wereldwijd succes. En best dik.

Schamen

Ieder druk weldenkend mens vraagt zich meteen af waar je in godsnaam de tijd vandaan moet halen om het te lezen. En dat is meteen het eerste waarmee Crabbe korte metten maakt: dat eeuwige geklaag over drukdrukdruk. Sterker nog, hij wil dat we ons gaan schamen als we erover beginnen. Daar mag het namelijk helemaal niet over gaan; de focus moet terug naar de belangrijke dingen: je gezin, groeien in je werk en kappen met tijdrovende onzin. Heb je dat onder de knie, dan haal je veel meer uit je dag. Crabbe neemt graag zichzelf als voorbeeld. In het jaar waarin hij zijn boek schreef, had hij een overvolle agenda. En toch bleef hij consequent tijd vrijmaken voor zijn vrouw en drie kinderen. En hij werd er nog blij van ook.

Weer zo’n zelfhulpgoeroe

De cynicus in mij zucht lang en diep: weer zo’n zelfhulpgoeroe. De vermoeide multitasker in mij maakte meteen een afspraak voor een interview. En ontdekte dat Crabbe veel te Brits-nuchter is voor een goeroe. En voor iemand met zo’n druk schema, jaloersmakend ontspannen.’’
 

Het verhaal staat in Kek Mama 09-2016.

BN'er-moeders op Instagram

Van groupies, een onesie tot Valentijnsdag met voetbal: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Goeiemorgen...


 

Lief


 

Prachtige foto


 

Samen de wereld ontdekken


 

Jubileum


 

Op standje lam dan maar...


 

Maandag onesiedag


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude-versleten-bank-koesteren

Lauren Eberspacher belooft haar partner dat ze ooit die mooie witte bank uit de woonmagazines zullen kopen. Maar zolang er nog kinderen door het huis springen, kunnen ze hier alleen van dromen.

Op Facebook schrijft ze een ode aan de witte bank (én aan haar oude, versleten exemplaar).

 

Sapvlekken

'Lieve man', zo begint Lauren haar bericht. 'Je weet wel, die witte bank uit dat woonmagazine, ooit gaan we hiervoor sparen en kopen we er een. En hij zal schoon zijn. Niet vies van de sapvlekken, appelschillen en melk. Oh, en wanneer er mensen op bezoek komen, hoeven we niet al het speelgoed eraf te gooien: geen barbiearmpjes die in onze rug porren. We gaan gewoon met z'n allen zitten en genieten van het comfort van onze witte bank.'

 

Lees ook
Moet je zien: man stuurt z'n vrouw 'uitdagende' foto's terwijl hij schoonmaakt >

 

'Prachtige stof'

De moeder vervolgt: 'Op een dag voelen we aan de prachtige stof waar we jarenlang van hebben gedroomd en voor hebben gespaard. En dan zullen we de vlekken missen, want geen vlekken betekent dat onze kinderen niet zo klein meer zijn. De armleuningen zijn stevig en de kussens lekker donzig. Ik weet zeker dat het zo comfortabel zal zijn als we dachten, maar toch zullen we terugdenken aan de momenten dat onze kinderen van onze bank afsprongen, deden alsof ze superhelden waren of 'op avontuur' gingen. Ik denk dat we op die dag onze versleten bank missen.'

 

'De mooiste jaren van ons leven'

Daarom wil Laura haar oude bank koesteren, nu het nog kan. 'Laten we de vlekken blijven schrobben en de dekens blijven gebruiken. Laten we blijven knuffelen met onze kinderen en kijken hoe ze op avontuur gaan in onze woonkamer. Omdat de jaren die we met deze versleten bank hebben, ongetwijfeld de meest kostbare, vermoeiende en mooiste jaren van ons leven zullen zijn.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >