Joyce en haar man smijten met geld
Beeld: Shutterstock

Joyce maakt een puinhoop van haar financiën. Haar man doet vrolijk mee. En nu staan ze zo rood dat er professionele hulp aan te pas moet komen.

Joyce (40, freelance tekstschrijver) woont samen met Stan en is moeder van Sterre (10) en Nora (6)

More content below the advertising

“Ik las iets over de Loedermoeder Verkiezing: als je met warrige haardos je kinderen naar school brengt en ’s avonds aan tafel gaat terwijl de woonkamer nog bezaaid ligt met speelgoed, maak je al kans te winnen. Als dat al een loedermoeder is, wat ben ík dan in hemelsnaam?

Ik heb geen idee wat ik maandelijks binnenhark. Vijftienhonderd euro? Tweeduizend? Ik laat ook geld liggen: ik moet bijvoorbeeld nog facturen schrijven voor minstens vier klussen, maar ik weet niet hoe het factureringsprogramma van mijn opdrachtgever werkt, dus schuif ik dat voor me uit. En we lopen al jaren kinderopvangtoeslag mis, omdat ik de belastingformulieren maar niet invul.

Dat ik nu het precieze saldo op mijn rekening kan noemen, is toeval; de creditcardmaatschappij belde om te vertellen hoe hoog mijn schuld precies is – en dat ik meer moet gaan aflossen. Intussen leen ik briefjes van tien uit de spaarpotten van mijn dochters om de glazenwasser te kunnen betalen of een mascara voor mezelf te kopen.

 

Geen dag zonder impulsaankoop

Er gaat eigenlijk geen dag voorbij dat ik geen impulsaankoop doe, al is het maar iets kleins. Op mijn zzp­-kantoortje hebben we prima koffie, maar voor ik het weet sta ik weer in de rij bij Starbucks. Ik ga de deur uit om lunch voor mijn collega’s te halen en kom terug met een trenchcoat van tweehonderd euro. En dan tegen mijn vriend zeggen dat ik hem cadeau kreeg van een vriendin omdat ze hem niet paste. Vorige week mocht mijn jongste dochter niet meedoen aan de zwemles omdat er nog een rekening openstond. Toen ben ik om mijn schuldgevoel af te kopen met haar taartjes gaan eten bij een patisserie waar je met een creditcard kon betalen. 

Het lastige is dat mijn vriend net zo chaotisch is met geldzaken. En soms net zo impulsief. De factuur van de atletiekvereniging van Sterre had al lang betaald moeten zijn, en dan gaat Stan op een maandagavond doodleuk voor driehonderd euro aan kleding voor de kinderen bestellen. We rijden in een onverzekerde auto, omdat we de apk niet konden betalen. Maar ja, wie ben ik om daar iets van te zeggen? We leven allebei volgens het motto: als je morgen onder de tram komt, heb je vandaag tenminste nog een leuke dag gehad. Als we geen zin hebben om te koken gaan we uit eten. Als onze favoriete band naar Nederland komt, kopen we meteen acht kaartjes voor onze vrienden. En dat geld vergeten we vervolgens terug te vragen.
 

Lees ook
Hoe denken jij en je partner over geld? Door deze vragen zie je of jullie op één lijn zitten >

 

Ik schaam me

We hebben wel een en/of­ rekening, maar het is ons nog nooit gelukt daar met een soort van regelmaat een vast bedrag op te storten. Omdat Stan met zijn reclamefilmpjes genoeg verdient om alle vaste lasten te betalen, komen we tot nu toe nog aardig weg. Maar dat mijn creditcardschuld nu zo hoog is opgelopen, weet ook Stan niet. Eigenlijk zouden we onder curatele gesteld moeten worden. 

Ik schaam me voor dit onvolwassen gedrag. Ik ben bang dat onze dochters later in de problemen komen omdat wij zo’n slecht voorbeeld geven. Dat ze gaan denken dat je geluk kunt afkopen met spullen. Daarom ben ik gaan praten met een psycholoog. Die denkt dat het door mijn jeugd komt. Ik ben geboren in Peru en geadopteerd toen ik vijf maanden was. Ik heb een fijne, warme jeugd gehad waarin het me aan niks ontbrak. Niet aan liefde, niet aan materiële zaken. Dat ik nooit de behoefte heb gehad op zoek te gaan naar mijn biologische ouders zegt genoeg.

 

Als het op is, is het op

Nu denk ik dat ik altijd wel erg laconiek heb gedaan over mijn toch wel aparte geschiedenis. Ik wil vooral niet bekendstaan als iemand die zeurt. Ik kan eindeloos relativeren, veel weglachen en drink het misschien ook wel weg. Toen ik vanwege medicijnen even geen alcohol mocht drinken, merkte ik pas hoezeer die fles wijn een onderdeel van mijn dagelijks leven is. Hoezeer ik onbestemde, onbehaaglijke gevoelens onderdruk met alcohol. En met dingen kopen. Bij de psycholoog leer ik opener te zijn over wat me dwarszit, minder te pleasen. Dat moet er ook toe leiden dat ik niet van elk supermarktbezoek terugkeer met een nieuw energieabonnement of het zoveelste lidmaatschap van een goed doel. 

Onlangs heb ik na lang dubben mijn beste vriendin in vertrouwen genomen. We hebben afgesproken dat ik haar bel als ik weer op het punt sta een nutteloze aankoop te doen. Dat schijnt te helpen. Met de creditcardmaatschappij heb ik een betalingsregeling getroffen. Zodra mijn schuld is afgelost, knip ik de kaart door. Stan en ik hebben ons aangemeld voor een budgetteringsprogramma, en de komende drie maanden gaan we samen van een huishoudpotje leven. Als het op is, is het op, hebben we afgesproken.”
 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
 

 

Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!