het_roer_om

Jenneke Reijngoud (36) is getrouwd en moeder van twee dochters. In een jaar tijd viel ze 35 kilo af en rekende ze af met emotie-eten.

“Op buitenfeestjes was ik bang niet in een tuinstoel te passen of, als dat überhaupt lukte, dat de stoel aan mijn billen zou blijven plakken als ik opstond. In die periode bewaarde ik de zakken M&M’s in mijn nachtkastje. Echt niet dat ik voor de neus van anderen hele pakken koek, repen chocola of chips naar binnen werkte. Dat deed ik stiekem. Drie keer per dag at ik een grote maaltijd aan tafel, samen met mijn man en dochter, maar tussendoor ging ik steeds naar boven voor veel stiekeme snackmomenten. Ik ben er niet trots op, als ik daar aan terugdenk.

 

Trigger tot emotie-eten

Mijn man en ik wilden heel graag nog een kind toen onze dochter twee was. Zwanger worden lukte alleen niet, ook niet na een jaar proberen. Dat andere vriendinnen wel zwanger werden, maakte me onzeker. Ik had geen controle over mijn lijf en dat was voor mij een trigger tot emotie-eten.

 

Eten om te vergeten

Voor het eerst in mijn leven ging ik niet normaal met eten om. Tot die tijd was ik gemiddeld van bouw, als kind zelfs een spriet met lange, dunne armpjes en beentjes. Maar nu propte ik me vol met ongezond eten. In feite at ik om te vergeten. Zo belandde ik in een vicieuze cirkel: ik voel me slecht over het niet zwanger kunnen worden, eten laat me even goed voelen. Maar nu voel ik me nog slechter en heb ik nog meer eten nodig.
In diezelfde periode werd een cyste in een van mijn eileiders ontdekt en werd ik met spoed geopereerd. Ontwaakt uit de narcose waarschuwde de arts dat zwanger worden nog moeilijker zou gaan. Ik voelde me in de steek gelaten door mijn lijf en zocht, weer, troost in eten.

 

Lees ook
Ik verhuis met mijn gezin naar Italië >

 

Zorgen

Zes weken later gebeurde het onmogelijke: ik was zwanger! Grote blijdschap natuurlijk, maar ook zorgen omdat ik inmiddels de vijfennegentig kilo aantikte. Bepaald geen gezond startgewicht voor een zwangerschap. Heel sterk voelde ik een verantwoordelijkheid naar het kindje om gezonder te eten. De gedachte dat de baby gevoed werd met mijn voedselinname zorgde ervoor dat ik de hele zwangerschap redelijk normaal at.

 

Eén koekje

Vijf weken na de geboorte van onze jongste meldde ik me aan bij Weight Watchers. Ook zonder baby in mijn buik moest ik gezonder leven, vond ik. Ik woog inmiddels 104 kilo. Mijn doel stelde ik vast op zeventig kilo. Nog in mijn verlof verdiepte ik me in het programma gebaseerd op het tellen van calorieën, vetten en eiwitten. Ik stelde dagmenu’s op met elke dag ruimte voor een minizakje chips of een koekje – één ja, ha, wat een verschil.Ik liet me door niets of niemand afleiden. Dagje uit? Mealpreppen. Vakantie? Keukenweegschaal mee en alle boterhammen, pasta en kip van de barbecue tot op de gram nauwkeurig afwegen. Ik wist heel goed waarvoor ik het deed. Een gezonder lijf en zekerheid tussen mijn oren.

 

Trots

Nu weeg ik 68,5 kilo. Pas ik in alle schommels in de speeltuin en is het wel of niet klemzitten in een plastic terrasstoel geen issue meer. Als vriendinnen op een druk terras zitten, vraag ik niet meer of ze me meeten om de hoek, maar loop ik ten overstaan van al die mensen naar ze toe. Ik heb nog steeds dagen, weekenden, dat ik mezelf laat gaan. Dat ik meegourmet, stokbroden schrans, alle chocola eet die ik wil. Maar de dag erna ga ik weer in het regime en eens per drie weken laat ik me wegen op de Weight Watchers cursus. Mijn huid houdt zich goed. Het grote gewichtsverlies is alleen te zien bij de huid op mijn bovenbenen. Die zou ik wat strakker willen trainen.

Als ik terugdenk aan mijn dikste periode denk ik aan de futloosheid en de desinteresse waarmee ik ongezond eten naar binnenschoof. De schaamte die ik voelde over mijn eetpatroon. Een megacontrast met hoe trots ik me nu voel.”
 

Busy Philipps tweets klassenouder
Beeld: BrunoPress

Je kent het wel: eerst lijkt iets een heel goed idee, tot je er realistisch naar kijkt en beseft dat je er totáál geen tijd voor hebt. En ja, ook beroemde actrices hebben daar last van, zo blijkt uit de berichten van Busy Philipps. 

Moeders denken dat ze alles maar moeiteloos kunnen combineren: hun werk, sociale leven, de kinderen, het huishouden en o ja, gezellig meedoen op de school van de kinderen. Actrice Busy Phillipps (bekend van Dawson's Creek, en onlangs speelde ze in de film I Feel Pretty) is daarop geen uitzondering. Ook zij denkt soms superkrachten te hebben, terwijl ze in werkelijkheid veel te druk is. Onlangs overwoog Busy, ondanks haar volgepropte schema, om klassenmoeder te worden op de school van haar kinderen. Ze schrijft op Twitter dat ze even dacht dat ze werkelijk álles kan, maar toen besefte dat dit niet het geval is. En: dat dat oké is.

 

 

LEES OOK
10 momenten waarop ik helaas niet perfect ben >

 

Alles tegelijk

Dat Busy dit überhaupt overwoog is al opmerkelijk te noemen, want momenteel is ze druk met de voorbereidingen van haar late night talkshow, er komt een boek uit én er staan andere zakendeals op stapel. Dus tja, ze doet haar voornaam wel eer aan. Klassenmoeder worden, dat zit er nu even niet in, realiseerde ze zich gelukkig op tijd. 

 

 

Gewoon mens

En zo die je maar: ook Hollywood-sterren zijn maar gewone mensen. We doen als ouders allemaal ons best en nemen soms iets te veel hooi op onze vork. En daar is helemaal niets mis mee. 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

stop zeggen 18 zomers kinderen
Beeld: Unsplash

Blogger Nikki Pennington wordt er helemaal gek van: mensen die zeggen dat ze 'moet' genieten van elk moment met haar kinderen, want voor je het weet zijn ze uitgevlogen... Ze schreef er een rake Facebook-post over.

'Je hebt maar 18 jaren met je kinderen,' zo luidt het gezegde waar Nikki, blogger en moeder van drie kinderen, zich dood aan ergert. Oftewel: 18 zomers, 18 verjaardagen, 18 keer kerst. Natuurlijk heb je daarna nog veel mooie momenten met je kinderen, maar de gedachte achter deze opmerking is dat kinderen na die leeftijd hun eigen leven gaan leiden. En dat je dus van ieder moment samen moet genieten. En juist dát stuit Nikki tegen de borst, zo schrijft ze: 'Stop met zeggen dat ik slechts 18 zomers met mijn kinderen heb. Dat ik slechts 940 zaterdagen met ze heb. Dat ik van alles moet genieten. Ik krijg er stress van omdat ik alleen maar aan het rekenen ben hoeveel weekenden, zomers of mooie momenten ik van met mijn kinderen heb en hoeveel ik er al blijkbaar heb gemist.'

 

 

Geen garantie

Nikki vertelt in een interview aan Babble dat ze vindt dat er hiermee te veel druk op ouders wordt gelegd. Ook vindt ze zulke opmerkingen pijnlijk voor sommige mensen: 'Er zijn ouders die veel werken of die gescheiden zijn en hun kinderen de helft van de tijd niet zien.' In haar post benadrukt ze ook dat niemand weet hoeveel tijd hij nog heeft op deze aarde: 'Niemand krijgt de garantie van nog een minuut, nog een dag, nog een zaterdag, nog een zomer of zelfs nog een moment om wel of niet van te genieten.' Ook zegt ze dat het onzin is dat moeders van elk moment moeten genieten, zelfs als ze het aan de stok hebben met een krijsende peuter of chagrijnige tiener.

 

Lees ook
Moeder zet brief aan partner op Facebook: 'Ik heb meer hulp nodig' >

 

Niet meer tellen

De blogger eindigt haar post met de woorden: 'Herinner me eraan dat ik mazzel heb als ik al een mooie zomer of zaterdag met mijn lieve kinderen heb gehad, en dat ik gezegend ben als er ik nog veel meer beleef. Dus stop ermee om te zeggen dat het allemaal eindigt en dat ik er maar beter van moet genieten, want daar krijg ik meer stress van dan van het moederschap zelf. Ik ben niet langer de dagen aan het tellen en ik hoop dat jij dat ook niet doet. In plaats daarvan beleef ik iedere minuut die mij gegeven is in het hier en nu.'

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >