bankrekening sparen
Beeld: Pixabay

Ilona kreeg in haar eentje een kind en vindt dat een grote verantwoordelijkheid. Ook financieel.

Ilona (49) is single en moeder van Luuk (10). “Vorige week zag ik een reportage op tv over moeders die net als ik een kind van een donor kregen. Zij beschikten bijna allemaal over een groot netwerk van familie en vrienden. Dat geldt niet voor mij. Niet dat ik daarover klaag hoor, ik heb er zelf voor gekozen in mijn eentje een kind op de wereld te zetten. Het is mijn verantwoordelijkheid alles wat in mijn macht ligt te doen om mijn zoon een zo goed mogelijk leven te bieden. Dat lukt tot nu toe, maar dat kan over vijf jaar zomaar anders zijn.
 

Sparen

Vorig jaar was ik een paar maanden uit de running vanwege een ernstige polsblessure. Toen besefte ik eens te meer hoe kwetsbaar ik ben. Ik heb mijn leven heel goed op de rails, maar wel bij gratie van mijn gezondheid. Daarom spaar ik me suf. Ik wil nooit tegen mijn kind zeggen dat hij niet met de klas op kamp kan omdat daar geen geld voor is.

Van het netto salaris van € 2570 dat ik verdien als webredacteur bij de gemeente, zet ik al jaren maandelijks honderd euro opzij. Plus de alleenstaande oudertoeslagen, mijn vakantiegeld en het kindgebonden budget dat ik ontvang. Dankzij die discipline heeft Luuk nu al twaalfduizend euro op zijn rekening staan. Daarvan kan hij ooit studeren. Of een dure gitaar kopen omdat hij in een band speelt waarmee hij beroemd hoopt te worden. Mag hij te zijner tijd zelf beslissen.
 

Vaste lasten

Dat ik maar liefst zes goedgevulde spaarrekeningen heb, is ook te danken aan de lachwekkend lage huur van € 445 per maand voor mijn kleine etage in Amsterdam. Mijn huisbaas doet niet aan onderhoud en ik word af en toe gek van het lawaai van mijn buurman, maar mijn zoon kan lopend naar school. Dat we geen tuin hebben, compenseer ik met een vaste campingplek aan de kust. Als het maar een beetje mooi weer is gaan we daarnaartoe.

Als ik nog iets overhoud, besteed ik dat liever aan een cursus freerunnen voor Luuk dan aan een oppas die ik moet betalen. Ik ga weleens uit, maar dan sta ik in een kroeg tussen allemaal vage types en denk ik vaak: een avondje op de bank met een boek of Netflix was eigenlijk ook niet verkeerd geweest. De volgende keer blijf ik heerlijk thuis.
 

Geluk

De laatste tijd realiseer ik me meer en meer dat het ook mijn verantwoordelijkheid is zelf blij en gelukkig te zijn. Mezelf een beetje verwennen, dat schiet er soms bij in. Aan Luuk ligt het niet; toen ik hem vertelde dat ik deze zomer best een weekje op vakantie zou willen met vriendinnen, zei hij enthousiast: ‘Moet je doen, mam. Leuk voor je. Dan ga ik toch lekker op kamp.’

Ik moet ervoor waken dat hij zich zorgen gaat maken over onze financiële situatie. Dat het geen ramp is dat hij de hoverboard die ik hem cadeau heb gegeven nauwelijks heeft aangeraakt. Wellicht heeft het ermee mee te maken dat we een kleine unit vormen, zo met zijn tweetjes. Dan deel je nu eenmaal veel met elkaar. Die unit uitbreiden met een man heb ik nooit overwogen.

Het lijkt me heus weleens fijn, een lieve man die zegt: ‘Ga jij maar op de bank zitten met een glas wijn. Ik kook vanavond.’ Maar lieve mannen zijn dun gezaaid. De laatste keer dat ik een date had, moest ik de hele rekening betalen van een etentje. En zo’n kampeervakantie voor singles waar alle vrouwen zich op die ene leuke man storten – nee, dank je. Bovendien is daten ingewikkeld, omdat mijn zoon er altijd is. En misschien ben ik zelf gewoon ingewikkeld.
 

Lees ook
'Ik vroeg mijn beste vriend of hij de donor wilde zijn van mijn baby' >

 

Donor

Dat mijn kind zonder vader opgroeit, komt natuurlijk weleens ter sprake. Bijvoorbeeld toen de dokter vroeg naar medische aandoeningen in de familie. Op zulke momenten vraag ik Luuk altijd eerst of ik mag vertellen hoe het zit. Meestal zeggen we dan dat we zijn vader niet kennen. Helemaal waar is dat niet, want de fysieke en sociale gegevens van de donor heb ik lang geleden al opgevraagd. Ik vond het belangrijk dat mijn beste vrienden, met wie ik mondeling heb afgesproken dat zij voogd voor Luuk zullen zijn, die informatie ook kunnen krijgen.

Door dat doktersbezoek heb ik me voorgenomen dat we binnenkort maar weer eens moeten praten over zijn vader; vanaf zijn twaalfde heeft Luuk daar ook wettelijk recht op. Als hij zestien is, zou hij hem zelfs kunnen ontmoeten als hij dat wil. Of dat een lang gesprek zal worden, betwijfel ik. Voor Luuk hoeft het geloof ik niet. Iemand die je niet kent, kun je ook niet missen. Laatst zei hij nog dat hij het fijn vindt dat hij me niet hoeft te delen. Het lijkt me voor een kind lastiger voortdurend tussen twee huizen te moeten switchen als zijn ouders zijn gescheiden.
 

Comfortzone

Een ander voornemen is dat ik mijn baan ga opzeggen. Ik zit daar al veel te lang. Makkelijk vind ik dat niet. Toen vrienden zeiden dat het goed voor me zou zijn eens uit mijn comfortzone te stappen, zei ik: ‘Zát ik maar in een comfortzone.’ Toch vind ik dat ik nu het risico maar eens moet nemen. Het wordt tijd dat ik werk ga doen dat ik echt leuk vind. Al moet ik daar de hele maand pasta en boterhammem met pindakaas voor eten.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama 05-2018.


 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van Vaderdag tot aan kroelen met een kip: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Voor alle vaders

 

Lief

 

Ik kon niet kiezen, dus werden het er drie... 💙 #goodmorning #friday #playtime #earlymorning #babyotis

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op

 

Gezinsuitbreiding

 

Eerste kennismaking van Gioia en Capo! 🐾🐾 @amalia_samipersad

Een bericht gedeeld door MoniQue Noël (@moniquenoell) op

 

Deze kan zo ingelijst worden

 

Lekker uitwaaien

 

Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 

Mooie woorden

 

Het is vandaag vaderdag. Ik heb lang getwijfeld dit te schrijven. Maar dit is mijn persoonlijke pagina en ik zie de hele dag prachtige foto’s voorbij komen van vaders. Dus ik stel me kwetsbaarder op dan ooit. Dit is een normale terug komende dag voor velen. Door deze dag voel ik me wel altijd anders. Ik zie mijn vader al bijna 20 jaar niet meer. De situatie is gelopen zoals ie is gelopen en ik heb er in principe vrede mee. Maar ik geloof er heilig in dat een kind moet zien waar hij of zij vandaan komt via iemand die een vader en moederrol heeft. Een kind moet zich kunnen spiegelen aan twee verschillende meningen, zienswijzes. De zaal in kijken bij een eindtoneelstuk en twee trotse blikken zien. Bedenk maar eens wat je wel met je moeder deed en niet met je vader. Ze vormen je beide op een andere manier. Ik heb gelukkig een sterke moeder die me het gevoel heeft gegeven er 200% voor me te zijn. Toch merk ik dat mijn keuzes en zelfvertrouwen minder sterk zijn dan vrienden die beiden ouders hadden. We leven in een tijd waar scheiden schering en inslag is. Ik weet dat het soms moeilijk is om het te laten werken tussen ex-partners maar als ouder moet je je altijd volledig inzetten om de schade voor de kids te beperken. Het gaat niet om ons de ouders maar het kind. Ik ben trots op het feit dat mijn kids worden geliefd door hun ouders en stiefouders ondanks dat het niet altijd makkelijk is. Dus vandaag hef ik het glas voor iedereen die zijn verantwoording neemt voor kinderen door er voor ze zijn, ze het gevoel te geven dat ze het waard zijn. Voor de vaders, alleenstaande moeders, stiefvaders, pleegouders en iedereen die zorgt. Lets nourish the future😘

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

Lekker kroelen

 

Kroelkip

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op

 

Papa is er altijd om je te vangen

 

Fijne vaderdag liefste!!! #vaderdag #SammyRose #JackieRey

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op

 

Assepoester

 

Assepoester 👠 #lief #takecare

Een bericht gedeeld door S O P H I E (de Buisonjé) (@sophiedbuisonje) op

 

Hoe verzin je het

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

bruiloften zonder kinderen
Beeld: Unsplash

Moeder Amber Leventry en haar vrouw zijn uitgenodigd op een bruiloft. Die verboden is voor kinderen. En ze kunnen niet wachten.

Kijk, dat twee van hun beste vriendinnen met elkaar gaan trouwen is al een feest op zich, schrijft ze op ScaryMommy. Maar een feest met overnachting, anderhalf uur verwijderd van huis, waar haar dochter nadrukkelijk niet welkom is: ‘Serieus, dat is bijna nog mooier dan een homohuwelijk’, aldus Amber. Want wie doft zich nou helemaal op voor een knalfeest waarop je ook je eigen huwelijk een beetje herbeleeft, om zich vervolgens druk te maken of de kinderen niet door de speeches heen huilen?

 

Hun dag, jouw stoorzender

Toch voelen veel mensen zich gepikeerd wanneer kinderen niet welkom zijn op een bruiloft, constateert ze. En daar snapt ze niks van. ‘Hallo, jíj bent de uitverkorene op de genodigdenlijst, ze spenderen geld en drank en eten aan je. Oké, je moet er misschien wat voor reizen en een cadeautje kopen, maar wanneer iemand je uitnodigt op de belangrijkste dag van haar leven, dan is dat gewoon een eer.’ Dus waarom zou het resultaat van jouw huwelijk – je kind, dus – onderdeel (of in het ergste geval: stoorzender) moeten zijn van die ene, speciale dag van jouw vrienden?’ Laat het bruidspaar in vredesnaam nog even genieten van de kinderloosheid, voordat ze zich in luiers en slapeloze nachten storten, vindt ze.

Amber heeft ook genoeg bruiloften meegemaakt mét kinderen, inclusief haar eigen. ‘Maar ons kind zat nog in de buik van mijn vrouw, en bleef dus tenminste stil toen we onze geloften aflegden.’

 

Lees ook:
‘Doe me een lol en laat je kind thuis tijdens bruiloften’ >

 

‘Sorry, geen oppas’

Naast een avond onbezorgd feesten zonder je even moeder of vader te voelen, hebben kindvrije bruiloften nog een ander groot voordeel, vindt Amber: ‘Ze bieden hét excuus om niet te gaan.’ Wanneer het de trouwerij is van die ene collega met wie je echt geen privécontact hoeft, bijvoorbeeld. Of het zo’n extravagant feest is, dat je al blut bent wanneer je maar naar de uitnodiging kijkt. ‘Zeg simpelweg: “Sorry, geen oppas”, en de hele boel is getackeld’, aldus Amber.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >