Kan haar het schelen dat je er een houten kont in krijgt. Als het even kan haalt Sonja haar oude volkswagenbus van stal en zet het met man en kinderen op een toeren.

“Vijf jaar geleden tikte mijn vriend Tim, die helemaal lyrisch is van oldtimers, ons kraakheldere blauwe busje – met roestplekjes, dat dan weer wel – voor een schappelijke prijs op de kop. Ik was op slag verliefd; zag mezelf à la Yvon Jaspers toeren over boerenlandweggetjes. Braaf spelende kinderen op de achterbank. Strakke bovenarmen door het zwaaien – werkelijk iedereen gaapt je aan als je met een oldtimer op pad gaat. En ’s avonds geen gehannes met binnen- en buitententen, luchtbedden en gaspitjes. Tijdens de eerste overnachting in onze Volkswagenbus viel ik keihard van die wolk. Door de beperkte ruimte deed ik geen oog dicht; onze dochter Anique (toen twee jaar) sliep bij ons in bed en hijgde letterlijk in mijn nek. Van mijn rug was niets meer over. De uitklapbare bank voelde door een paar lakens en dekens écht niet zachter aan. “Dit moet anders”, snauwde ik de volgende ochtend chagrijnig.”

Primitieve zomerstekkie

“Tim ging aan de slag. Hij creëerde een kinderbedje tussen het dashboardkastje en de voorstoelen van de bus. Met gordijnen en stoffen hangkastjes voor Aniques speelgoed maakten we er een vierkantemeterkamer van. Zodra de bus nu uit zijn winterslaap ontwaakt, verhuist onze dochter een deel van haar inboedel naar haar tweede huis. De oldtimer voelt voor haar en ons als een vertrouwd thuis. Bij mooi weer verkassen we een paar weekenden per maand naar ons primitieve zomerstekkie. Sinds een jaar deelt Anique haar ‘kamer’ met broertje Yulan. Hij slaapt een verdieping hoger: op een houten plank boven zijn zus. Even dachten we dat de VW te krap zou zijn voor vier personen. Maar met een beetje creativiteit is heel veel mogelijk, weten we nu.”

Enorme kick

“Ons mooiste avontuur was de roadtrip door Nederland, België en Frankrijk. Bepakt en bezakt stapten we om zeven uur ’s ochtends in de bus met bestemming onbekend. Met raampjes open, hoeden op en een tevreden peuter op de achterbank – de tweede spruit was nog onderweg – reden we in één keer door naar België. Vanuit het noorden des lands een hele rit. Dat het oude beestje ons niet in de steek liet, gaf een enorme kick.”

Lees het hele verhaal van Sonja in Kek Mama 08-2015.

wie-is-de-mol-roos-schlikker

Kek Mama-columnist Roos Schlikker schrijft elke maand bloedeerlijk en supergrappig over wat ze meemaakt. Deze maand: waxen down under.

Na de bevalling van Róman, wilde ik het gras eens goed wieden. Met die dikke buik had ik er steeds maar een gooi naar gedaan. Een beetje op de gok met zo’n scheermes heen en weer strijken en hopen dat de bosschages down under er enigszins acceptabel bij lagen. François noemt het altijd de ‘toef’, wat gezelliger klinkt dan het is. Je moet ervan houden, zo’n dot haar en aangezien hij die van hem netjes bijknipt, wilde ik ook een keurig tuintje.

 

Waxen is gênanter dan baren

Ik besloot het professioneel aan te pakken. Alle hippe meisjes van de stad riepen dat ze niet zonder maandelijks bezoekje aan de waxingsalon konden, dus op een dag toog ik naar een zaakje in de buurt. Wist ik veel dat ik met gespreide benen op een harde bank diende plaats te nemen. Wist ik veel dat een mij volslagen onbekende vrouw warme was op mijn boeltje zou smeren. Wist ik veel dat ik dat gênanter vond dan baren. Wist ik veel dat het allemachtigallehemelsalleg*dsgloeiendegloeiende veel pijn deed toen ze in één sadistische ruk de katoenen lapjes eraf trok en me zo ontdeed van mijn haartjes, mijn opperhuid en mijn waardigheid, aangezien ik het op een loeien zette. Lag dit nou aan mij? 

Ik had nota bene verdovingloos een paar kinderen eruit weten te frotten. Was mijn pijngrens stiekem toch heel laag? Nou, nee. Een dag later sprak ik een kennis die ook naar de waxingsalon was geweest en pas echt een horrorstory had. Een gebrekkig Nederlands sprekende dame had haar gevraagd: “Jij wilt Full Brazilian wax? Die met de sterretje?” Mijn kennis had geknikt. “Is dat je meest uitgebreide behandeling? Dat klinkt uitstekend, doe dat maar. The full works.”
 

Lees ook
Column Roos: 'Mijn zoontje is sinds gisteren gescheiden' >

 

'Wat doe je?'

Ze lag op de martelbank en de waxspecialiast was lustig begonnen met smeren. Nogal, eeeh, uitgebreid. Toen de kennis verschrikt vroeg: “Wat doe je???”, antwoordde de waxeuse: “Jij wou alles weg. Anaal gebied is begroeid. Daarom heet die behandeling met ster.” Paniekerig riep mijn kennis dat ze dit niet wilde – “Haal weg!” – maar de wax was al afgekoeld. Laten we zeggen dat ze na de behandeling zo zacht als een baby was. En de buurt dacht dat het maandelijkse noodalarm was afgegaan.

Ik zal een mietje wezen, maar na twee bevallingen, een waxingsessie en dit verhaal mag mijn tuintje alleen heel zacht geaaid worden met een mesje. Dat is pas een sterbehandeling.

 

Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). Op Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven. Mail Roos op roos@kekmama.nl.

 

Deze column staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude shirts partner

Goed met naald en draad? Bekijk dan het werk van Stephanie Miller: zij tovert overhemden van haar partner in no time om in een fantastische jurk voor haar dochters.

Zo hoef je nooit meer kleding weg te gooien.

 

'Geen geld'

"Ik ben opgegroeid in een gezin waar niet veel geld was", zegt Stephanie tegen Huffington Post. "Mijn moeder was heel creatief en leerde mij dat ik het moest doen met wat ik had." Dat zorgde ervoor dat ze een paar jaar geleden oude kleding van haar man uit de kast trok en deze omtoverde tot een outfit voor haar dochters. "Het leuke hiervan is: ik weet zeker dat ik nooit iemand anders in hun kleding zal zien."

 

Lovende reacties

Op Instagram deelt ze haar creaties en krijgt ze honderden lovende reacties.

 

 

 

Lees ook
De kledingkast van je kind opruimen: zo pak je het handig aan >

 

 

 

My baby woke up early this morning so I sewed in the early morning hours. She was a good sport letting me try on the dress (only 2 time😂) to cut and fit the sleeves. Once I made her a dress two years ago and kept fitting it on her to adjust the dress, by the time I was done she wouldn't wear it. I decided to not make my kids clothes at that point. Now they ask me to make them dresses and never want to take them off. It is much more rewarding. This shirt was her daddy's shirt that shrunk, @letsbuyutah. #sew #refashion #refashioned #refashionista #sewing #sewingproject #diy #beforeandafter #mothermakes #oldshirt #newdress #dresses #littlegirl #littlegirldress #onehour #onehourprojets #quickneasy #sewforfun #sewfun

Een bericht gedeeld door Stephanie Miller (@mothermakesx4) op

 

 

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >