bankrekening droom man financieren
Beeld: Unsplash

Sanne (42) is moeder van Liz (13) en Michelle (10). Vriend Lex gaf zijn prachtbaan op om meubelmaker te worden en dat scheelt € 4100 netto per maand.

“Weten ze wel wat ze aanrichten, de makers van programma’s over mensen die hun droom achterna gaan? Niet dat we nu wonen in het Peruviaanse hooggebergte hoor, maar het was wél zo’n programma waardoor mijn vriend opeens bedacht dat status en zekerheid relatieve begrippen zijn. En dat het nooit een geschikt moment is om je leven om te gooien, dus dat je dat net zo goed nú kunt doen. Nu, met twee dochters die een almaar duurdere kledingsmaak krijgen en nieuwe mobieltjes beschouwen als een eerste levensbehoefte. Nu, met onze tophypotheek van € 1675 exclusief € 150 servicekosten.

 

Droom achterna

Ik geef toe: ik had genoeg van zijn gechagrijn en ik-ben-gewoon-niet-gelukkig-in-mijn-baan-riedeltje. Ik was het zelf die tegen hem uitviel: ‘Als je het allemaal zo zwaar vindt, stop er dan alsjeblieft mee. Begin gewoon met je eerste meubelstuk, en val ons er niet meer mee lastig.’ Dat was namelijk zijn droom, meubels maken. En dan vrij werk, geen vervelende klusjes voor vrienden.

 

Goed inkomen

Maar eerlijk is eerlijk: ik hield ook van ons gezamenlijke inkomen van bijna € 7000. Als ik in een tijdschrift las dat Gwyneth Paltrow zweert bij een anti-age serum van € 80, zat het spul bij wijze van spreken al in mijn tas. Als we geen zin hadden in koken, gingen we uit eten. Die tijden zijn voorbij. En ik heb daar meer moeite mee dan ik had verwacht.

 

'Hij heeft talent'

Lex werkte als marketingmanager en verdiende € 4100 netto per maand. Omdat hij zelf opstapte, kreeg hij geen WW. Al zijn spaargeld – ik had zelf niks gespaard – ging op aan de inrichting van een werkplaats en een vak-opleiding meubelontwerpen van bijna € 3000. Hij heeft absoluut talent: de kamers van de meisjes, met een binnen-boomhut en een driepersoons stapelbed, zijn het bewijs. Zijn vierkante schommelstoel stond al te pronken op een meubelbeurs in Italië. Maar als hij de tijd die hij daarin stak wil terugverdienen, zou hij er honderden moeten verkopen. Het zijn er tot nu toe zes. Hij komt wél vier dagen per week euforisch terug van de werkplaats. En heeft dan ook nog energie om een complex ovengerecht in elkaar te draaien en Liz met haar wiskunde te helpen.

 

Eigen boontjes kunnen doppen

Ik gun het hem, daar niet van. En toch begint de situatie mij dwars te zitten. Toen onze dochters geboren werden, heb ik heel bewust besloten te blijven bij het accountantskantoor waar ik al zeven jaar zat – al ging ik niet juichend naar mijn werk. Dat was een weloverwogen keuze. Het klinkt misschien niet romantisch, maar alles kan kapot: mocht ik er ooit alleen voor komen te staan, dan wil ik zelf mijn boontjes kunnen doppen. Als ik zo graag een huis met een tuintje wilde, moest ik zelf ook genoeg verdienen om dat te kunnen betalen.
 

Lees ook
Bankrekening: 'Mijn kind liet mij inzien dat ik verloskundige wil worden' >

 

 

'Ik zit zowat tegen een burn-out'

Nu is het zover gekomen dat ik een halve dag meer ben gaan werken om de droom van mijn partner te financieren. Hoezeer ik ervan geniet als Lex met de meiden staat te dansen op Typhoon als ik om half zeven thuiskom, toch merk ik dat ik baal.

Ik ben jaloers dat hij wel doet waar zijn hart ligt. Op de tijd die hij met onze kinderen doorbrengt, op de tijd die hij voor zichzelf heeft. Ik moet iedere zeven minuten op mijn werk verantwoorden, hij kan hele dagen flierefluiten in zijn studio, en een paar uurtjes spijbelen op een terras terwijl onze jongste dochter op de BSO zit. Waarvan ík vervolgens de rekeningen kan betalen. Die verantwoordelijkheid, en het besef dat als ik een burn-out zou krijgen we het nog geen halfjaar zouden kunnen uitzingen, drukt op mijn schouders. Letterlijk, ik word steeds vaker wakker met tintelende armen. Afgelopen maand kon de bank voor het eerst de hypotheek niet incasseren. Als er iets is waar ik een hekel aan heb, zijn het schulden. In een cynische bui heb ik Lex toen getagd in een Facebook-post: Screw finding your passion.

Misschien is het gewoon de kift. Omdat ik zelf ook wel werk zou willen doen dat niet als werk voelt. Ik zou alleen niet weten wat. De enige hobby die ik heb is yoga, maar ik kom na zes jaar oefenen nog steeds niet verder dan mijn knieën als ik naar voren buig – als docent zou ik lachwekkend zijn.

 

'Van eer kan je niet eten'

Omdat ook Lex zich bezwaard voelt over zijn geringe bijdrage aan onze en/of-rekening, werkt hij tegenwoordig af en toe in opdracht. Deze maand klust hij in het huis van een oud-collega. Plintjes plakken, Ikea-kasten in elkaar flansen: het is allemaal zijn eer te na. Maar van eer kun je niet eten, zegt hij nu zelf ook. En van een deel van het loon mag ik aan het einde van de zomer een midweek op yoga-retreat.

 

Deal gemaakt

We hebben afgesproken dat als het Lex voor het eind van dit jaar lukt € 2000 netto bij elkaar te werken, hij zijn droom mag blijven uitleven. Ik gun ons dat allemaal, want hij is wel heel leuk als hij happy is.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >