bankrekening erfenis
Beeld: Unsplash

Ze had al een leuk bedrag bij elkaar gespaard, maar toen haar vader stierf, erfde single moeder Kim ook nog eens een flinke som geld.

Kim (45) is single moeder van Sil (4) en runt haar eigen kindercoachingspraktijk My Tree House.

“Ik heb altijd zuinig geleefd, geef niks om spullen en recycle zo’n beetje alles. Vóór de komst van Sil heb ik jaren over de wereld gereisd: dat redde ik makkelijk van driehonderd euro per maand. Ik woonde twintig jaar alleen in een goedkope huurwoning en had een goede baan had als projectmanager bij de gemeente.

Toen ik overstapte naar een andere baan en fors minder ging verdienen, had ik al veertigduizend euro op mijn spaarrekening staan. Daar kwam nog een ton bij nadat mijn vader in 2007 was overleden en mijn broer, zus en ik de opbrengst van de verkoop van zijn huis mochten verdelen.
 

Samenwonen met broer en zus

Mijn vader was huisarts, hij is altijd ontzettend gul geweest voor de mensen om hem heen. Ook nadat mijn ouders waren gescheiden, ik was toen zestien, heeft hij financieel altijd voor mijn moeder gezorgd. Deze maand kregen wij alle drie nog eens dertienduizend euro, dat was na het op heffen van zijn laatste spaarrekening.

Mijn broer, zus en ik hebben een hechte band. Van een deel van de erfenis kochten we samen een vakantiehuisje aan de kust. Dat verkochten we weer toen we vier jaar geleden besloten ons in te schrijven voor vier zelfbouwkavels in Amsterdam-Noord. Afgelopen zomer zijn onze woningen opgeleverd. We wonen nu bij elkaar, met gedeelde werkruimten en een grote gezamenlijke tuin.

Ik ben nogal een loner, heb bijvoorbeeld ook nooit een vaste relatie gehad. Maar ik hou enorm van gezelligheid en het is te gek dat ik die nu kan opzoeken als ik er behoefte aan heb. Bovendien heeft mijn zoontje nu altijd vriendjes om zich heen. 
 

Nooit een liefdesrelatie met de vader

Ik heb nooit een relatie gehad met de vader van Sil. Een vriendin bracht ons met elkaar in contact omdat we allebei een kinderwens hadden. Na een paar leuke ontmoetingen was het ons allebei duidelijk dat we samen een kind wilden. Nou ja, samen… apart dus. Dat we geen liefdesrelatie zouden krijgen was duidelijk. Niels denkt hetzelfde over de belangrijke dingen in het leven, is een in en in goed mens en net zo’n sjacheraar als ik – ons zoontje is niet voor niets vernoemd naar de beroemde romanfiguur Sil de Strandjutter. Een betere vader voor mijn kind had ik me niet kunnen wensen.
 

Niet van een leien dakje

Dat wil niet zeggen dat alles meteen van een leien dakje ging. Laten we zeggen dat ik wat pro-actiever ben dan hij en het meeste al geregeld heb voor Niels er überhaupt aan denkt. Bovendien bleek hij toen ik zwanger was een vriendin te hebben die moeite had met onze ‘relatie’. Het leidde ertoe dat hij op een bepaald moment bang werd dat hij zijn kind niet meer te zien zou krijgen. Terwijl ik juist de angst had dat hij niet meer een echte vader voor Sil zou kunnen zijn.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: schuldgevoel >

 

Enige gedeelde belang: onze zoon

Toen we die zorgen eenmaal hadden uitgesproken was de kou snel uit de lucht. Inmiddels zijn we als ouders steeds meer naar elkaar toegegroeid. Misschien is het makkelijker samen conflicten op te lossen als je nooit een romantische relatie hebt gehad. Niels en ik hebben niet te maken met afwijzing, met liefde die niet langer beantwoord wordt. Ons enige gedeelde belang is onze zoon. Inmiddels vormen we een hecht team en hebben we ook veel voor elkaar over. Als ik een migraineaanval heb die soms wel twee dagen kan duren, blijft Sil gewoon wat langer bij zijn vader. Omgekeerd help ik Niels ook uit de brand.
 

Alle kosten gedeeld door twee

Waar we sowieso nooit onenigheid over hebben, is geld. Alle kosten voor Sil delen we door tweeën. We hebben een en/of-rekening, waarvan we kleding, de twee dagen buitenschoolse opvang en andere Sil-kosten betalen. Uitjes met Sil betalen we zelf, al was het in het begin even afstemmen hoe we daarmee zouden omgaan. Ook hebben we een gezamenlijke spaarrekening voor Sil. Alles gaat in vertrouwen, er staat niks op papier. Laatst wilde Niels een paar duizend euro extra op Sils spaarrekening storten, omdat hij ook een erfenis had gekregen. Dat mag natuurlijk, maar ik voel me niet bezwaard als ik zijn voorbeeld dan niet volg.
 

Investeren in eigen bedrijf

Ik heb de afgelopen twee jaar weinig inkomsten gehad, omdat ik investeerde in mijn eigen bedrijf. Bovendien richt ik me op een doelgroep die per definitie niet kapitaalkrachtig is. Ik werk als pedagoog en coach met kinderen en hun ouders die het thuis moeilijk hebben: denk aan spanning en onrust door ruzies, echtscheiding of ziekte van een van de ouders. Ik kan de situatie niet veranderen, maar kinderen wel helpen er beter mee om te gaan. Het zijn vaak de minst vermogende mensen die het meest om hulp verlegen zitten en die help ik graag.
 

Erfenis geeft mij rust

Rijk zal ik er niet van worden, maar de erfenis geeft me rust. En de ruimte dingen te doen die financieel nog niet meteen heel veel opleveren maar wel tijdrovend zijn. Daardoor heb ik er ook voor kunnen kiezen voorlopig niet allerlei klussen ernaast aan te nemen. Ik kan de rekeningen betalen – dat geeft een vrij gevoel.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

niet-boos-kind-gebeten

'Mijn dochter is geen lieverdje', geeft blogger Danielle Sherman-Lazar toe. Dus dat haar peuter door een ander op haar plek wordt gezet, vindt ze helemaal niet erg. Juist goed zelfs.

Op Scary Mommy legt ze uit waarom.

 

'Niet slaan!'

Het begon allemaal toen haar dochter met een auto aan het spelen was: op het moment dat er een meisje naar haar toe kwam om naar de auto te kijken, gaf ze een duw. En vervolgens duwde het meisje terug. Danielle: 'Niet slaan! Riep ik', terwijl ik ze van elkaar losrukte. Mijn dochter reed nietsvermoedend verder en het meisje begon te huilen. Ik troostte haar, liet een andere auto zien en hielp haar erin.'

 

Lees ook
'Kinderen gedragen zich als kinderen en daar is niets mis mee' >

 

'Tranen over haar wangen'

Alles leek goed te gaan. Tot de dochter van Danielle even later met blokken speelde en ditzelfde meisje opnieuw naar haar toe kwam: het meisje duwde, haar dochter duwde terug en vervolgens werd ze in haar arm gebeten. 'Mijn dochters gezichtje vertrok. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde, gaf ik haar een knuffel.' Maar toen de vader van het meisje verhaal kwam halen, besloot Danielle eerlijk te zijn. 'Ik heb gezegd dat z'n dochter mijn kind beet, maar ze misdroegen zich allebei. Ik bedoel: mijn dochter was niet onschuldig. Natuurlijk is bijten erger dan duwen, maar ze zaten allebei fout.'

 

'Ze heeft haar lesje geleerd'

Vervolgens legde de blogger haar dochter uit dat wanneer je iemand pijn doet, je ook iets terug kunt verwachten. 'En weet je? Misschien heeft ze haar lesje nu eindelijk geleerd, want sindsdien is ze niet meer zo agressief geweest. Daarom ben ik niet boos dat ze is gebeten.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Bankrekening zwanger na affaire Australiër
Beeld: Unsplash

Sophie (38), rechercheur bij de Nationale Politie (27 uur per week), single en moeder van zoon Morris (2).

“In mijn tienerjaren zaten mijn ouders in de bijstand. Als ik met een dubbeltje te weinig wisselgeld terugkwam van de boodschappen, had ik een probleem. Er was nooit ergens geld voor. Ik nam me voor dat ik mijn zaken later goed zou regelen.

 

Spaarrekening

Op mijn negentiende opende ik een beleggingsspaarrekening voor het kind dat ik ongetwijfeld snel zou krijgen. Van dat geld zou mijn zoon of dochter dan zo rond anno nu kunnen gaan studeren. Dat duurde allemaal ietsje langer. Tijdens mijn laatste relatie kreeg ik twee miskramen. Omdat de tijd begon te dringen en ik daarna geen leuke man tegenkwam, was ik me serieus aan het verdiepen in het krijgen van een kind met twee homoseksuele mannen.

 

Affaire met knappe Australiër

En toen ontmoette ik Brian, een knappe Australiër die een paar weken in Nederland op vakantie was. We kregen een affaire, maar ik kwam er snel achter dat hij en ik bij elkaar pasten als suiker en peper. Laid back was nogal zwak uitgedrukt. Zijn ouders hebben later tegen me gezegd: dank je wel dat je ons een kleinzoon hebt gegeven, anders was het er nooit van gekomen. Want ja, ik raakte zwanger. ‘Ruïneer ik je leven als ik besluit het te houden?’ vroeg ik hem. Zijn antwoord was gelukkig ‘nee’. Ik zou de volledige voogdij krijgen over Morris, en afzien van alimentatie.
 

Lees ook
'Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen' >

 

De familie van zijn vader

Brian keerde terug naar Byron Bay en ik beviel een paar maanden later van onze zoon. Mijn beste vriend was erbij, hij is de peetvader van Morris. Een deel van het spaargeld dat ik voor Morris opzij had gelegd, is inmiddels opgegaan aan een reis naar het land van zijn vader, afgelopen winter. Brians moeder is blind: ik gunde het haar dat zij zo snel mogelijk haar kleinzoon in haar armen kon houden. Morris lijkt veel op zijn opa, weet ik nu ook, en die kennis is waardevol. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon ook de familie van zijn vader leert kennen, ook omdat de mijne piepklein is. Mijn vader is begin dit jaar overleden. Naast mijn moeder, mijn broertje en een oom, heb ik niemand.

 

'Mam, ik vertrek naar Australië'

Volgend jaar wil ik weer naar Australië. Dat kost me alleen al € 2800 aan tickets. Dat probeer ik bij elkaar te sprokkelen door maandelijks een deel van de alleenstaanden toeslag opzij te leggen. Brian heeft vrede met de marginale rol die hij speelt in het leven van zijn zoon. En ik met mijn leven als alleenstaande moeder. Ik heb het niet slecht, ook financieel niet. Ik bereid me nu al voor op de dag dat mijn zoon zegt: ‘Mam, ik vertrek naar Australië.’ Ik zou hem niet tegenhouden. Je moet iets over hebben voor het leukste kind van de wereld.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >