Beeld: Getty
Beeld: Getty

Charmaine (37) is visagiste, moeder van Tijn (6) en Storm (10) en woont samen met Rutger (43). 

“Tijn was net twee toen mijn ex opbiechtte dat hij verliefd was op een collega. Hij wilde ‘uitzoeken hoe diep die gevoelens waren’. Ik besloot de uitslag van dat onderzoek niet lijdzaam af te wachten en zette hem het huis uit. We zaten als stel al lange tijd in de overleefmodus met een extreem slecht slapend kind en de zorg voor mijn ernstig zieke moeder. Dat hij niet het geduld had betere tijden af te wachten, zei mij genoeg. Ik kreeg gelijk, binnen een halfjaar was zijn nieuwe liefde zwanger.

 

Komt de oppas echt zo vaak?

We kwamen overeen dat ik voorlopig met de kinderen in ons huis zou blijven wonen. We hadden het vijf jaar daarvoor gekocht. Mijn ex nam de helft van de hypotheek voor zijn rekening en betaalde €370 aan alimentatie. Toch kwam ik iedere maand geld tekort. Ik heb als visagiste best veel vaste klanten, ook een aantal tv- presentatoren, maar ik ben geen ‘merk’ zoals Leco van Zadelhoff. Als ik netto €1300 overhoud, is het veel. Ik nam er een extra baantje bij in de bediening van het cateringbedrijf van een vriendin. Maar toen mijn oudste zoon wijzend naar de weekplanner met een sip gezichtje tegen me zei: ‘Mama, komt de oppas deze week echt zo vaak?’, ben ik daar weer mee gestopt.

 

Wie ik ben? Alleenstaande, dakloze moeder

Ik weet nog hoe ellendig ik me voelde op het moment dat ik Rutger tegen het lijf liep. Letterlijk: hij kwam mee met een talkshowgast wiens make-up ik die avond deed. Vlak voor de uitzending had ik nog bij mezelf de sporen van een fikse huilbui gecamoufleerd: ik had net te horen gekregen dat ik met geen mogelijkheid in mijn eentje een nieuwe hypotheek op ons huis kon afsluiten, en dus binnen afzienbare tijd op straat zou komen te staan. Na afloop van het  programma belandde ik naast Rutger aan de bar. Op zijn vraag wie ik was, antwoordde ik iets kansloos als: een alleenstaande, dakloze moeder. Het schrok hem niet af; hij vroeg mijn nummer. 

 

Geen zorgeloze wittebroodsweken

Nu zijn we alweer twee jaar gelukkig samen. Ik vind dat heel bijzonder, want zorgeloze wittebroodsweken hebben we niet gekend. Eerst overleed mijn moeder en zes weken later werd mijn huis verkocht. Het eerste halfjaar woonde ik met de kinderen in een appartementje van een vriend die op wereldreis was. Rutger, die een klein aannemersbedrijf heeft, vond het vanzelfsprekend dat ik daarna bij hem introk, maar dat vond ik een grote stap. Ook vanwege het financiële aspect. Het enige wat ik inbracht was €7000: de helft van de overwaarde van ons huis. Plus twee jonge huisgenootjes met wie hij geen enkele verwantschap heeft, maar voor wie hij ook zou gaan betalen. Wat als het niet zou klikken tussen hem en mijn kinderen? Ik ben dol op Rutger, maar het geluk van mijn jochies staat voorop.

 

Man cave wordt gezellig gezinshuis

Mijn vrees bleek ongegrond, en dat is echt Rutgers verdienste geweest. Hij vertimmerde zijn man cave eigenhandig tot een gezellig gezinshuis. Hij offerde zijn flipperkast- en gitaarruimte op, zodat Tijn en Storm allebei een eigen kamer kregen. En hij kerfde hun namen in het stukje boomstam naast de deur. Belangrijker nog is dat hij zich nooit heeft opgesteld als surrogaatvader. Hij luistert aan tafel graag naar hun verhalen over het nieuwe filmpje van Enzo Knol, brengt ze af en toe naar atletiek- en judoles, maar in opvoedkundige kwesties mengt hij zich niet.

 

'Met jou en de jongens is nu mijn leven'

Die lessen, kinderkleding, de kosten voor de naschoolse opvang betaal ik deels zelf, deels van de alimentatie. We hebben net een gezamenlijke rekening geopend, waarop ik maandelijks €750 en Rutger € 1500 stort. Daarvan betalen we de vaste lasten, benzinekosten en de dagelijkse boodschappen. Hij neemt ook veel voor eigen rekening: cadeautjes voor verjaardagsfeestjes, op vrijdagavond eten bij de pizzeria, een Barcelona- tenue voor Tijn omdat-ie ‘dat niet kon laten liggen’. Hij heeft dit jaar zijn jaarlijkse kite-vakantie met vrienden voor het eerst in vijftien jaar moeten afzeggen. Het was financieel niet op te brengen. Ik voelde me daar bezwaard over, maar hij haalt er zelf zijn schouders over op. ‘Dit is nu mijn leven, met jou en de jongens. Als ik dit niet had gewild, had ik je nummer niet moeten vragen.’

 

'Ik ben mijn ex dankbaar'

Het verbaast me hoe het is gelukt onze levens zo naadloos in elkaar te schuiven. Rutger en ik zijn maar eens in de veertien dagen met zijn tweeën, als de kinderen bij hun vader zijn. Dan lezen we urenlang de krant in bed. Of we gaan de stad in om pas ’s avonds laat weer thuis te komen. Die weekenden zijn heilig en die houd ik zo veel mogelijk vrij voor hem. Laatst kwam ik op een zondagavond terug van een visagie klus en trof ik Rutger, Storm en Tijn broederlijk met het bord op schoot op de bank. Ze keken naar Studio sport. Ik herinner me nog maar al te goed dat het licht uitging toen mijn ex een bom onder ons huwelijk legde. Ik had nooit gedacht dat ik dit nog eens zou zeggen, maar ik nu ben ik hem dankbaar, want anders had ik dit geluk nooit gekend.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama 06-2016.

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >