vreemdgaan moeder
Beeld: Unsplash

Wendy (34) is getrouwd met Jacco, heeft drie kinderen van 7, 5 en 4 en staat ingeschreven op een site voor vreemdgangers.

“In een goed huwelijk heb je geen behoefte aan seks met anderen, vinden de meeste mensen. Het is raar en past niet in het beeld van huisje-boompje-beestje. Ik weet zeker dat de moeders op het schoolplein me links zouden laten liggen als ze wisten wat ik op zaterdagavond uitspook. Ook als ik ze zou vertellen dat mijn man het prima vindt dat ik af en toe een onenightstand heb.
 

'Ik leefde als een bejaarde'

Jacco kampt al een paar jaar met de naweeën van een burn-out, hij is depressief en slikt antidepressiva. Zijn medicatie heeft als bijwerking dat zijn libido is verminderd. Hij heeft hooguit eens in de drie maanden zin in seks – en dat al vijf jaar. De eerste jaren legde ik me daarbij neer, ik was blij als hij een keer wilde vrijen en dat was dat. Wel werd ik humeurig en zeurderig. Ik was nog geen dertig, maar leefde als een bejaarde. Als we een bedscène zagen op tv, draaiden we allebei ons hoofd om. Hij omdat het hem niks deed, ik omdat het me te veel deed. Ik wilde niet opgewonden raken, want dan voelde ik me nog eenzamer.
 

'Ik kon niet langer'

Na drie jaar werd ik verliefd op een collega. Hij flirtte met me en raakte me af en toe even aan. Ik werd helemaal warm van hem. Ik ben niet ingegaan op zijn avances, maar besloot een goed gesprek met Jacco te voeren. Ik kon niet langer leven met vier keer seks per jaar, vertelde ik. Dat ik gevoelens had voor een ander, was niet toevallig. Aan de andere kant wilde ik hem absoluut niet kwijt. Ik hou van hem, hij is een lieve partner en een schat van een vader.

Jacco snapte mijn frustratie, maar kon niet voldoen aan mijn wens. Hoe lief, leuk en lekker hij me ook vond, hij voelde een enorme weerzin als het ging om seks. Hij had er al een tijdje over nagedacht, zei hij. Op de radio kwam steeds een reclame voorbij van een site voor vreemdgangers en misschien moest ik me daar maar inschrijven. Dan kon ik op seksdates zonder bang te zijn dat de andere partij meer wilde. Het merendeel van de mensen die staan ingeschreven is immers getrouwd of heeft een vaste relatie.

Het leek me een beetje koud en zakelijk, maar hoe meer ik erover nadacht, hoe idealer het klonk. Als ik een keer seks zou hebben met mijn collega, was het gevaar groot dat het zou uitlopen op een affaire en dat wilde ik per se niet.
 

'Mijn mailbox stroomde over'

Uiteindelijk heb ik een jaar geleden een profiel aangemaakt op die datingsite. Ik plaatste een foto van mezelf in sexy lingerie zonder mijn gezicht, verzon een andere naam en vertelde dat ik op zoek was naar een spannend avontuur met een man tussen de dertig en veertig. Voor ik het wist stroomde mijn mailbox over; op die site stikt het van de avontuurlijke mannen. Driekwart gooide ik meteen weg. Die waren te plat of ordinair. Ik was weliswaar op zoek naar seks, maar ik raak niet opgewonden van openingszinnen als ‘ze noemen mij de beste beffer’ of ‘doe je ook anaal?’. Als iemand een normaler bericht stuurde en zijn foto stond me aan, mailde ik terug.
 

Lees ook
Ilan (40) staat ingeschreven op een site voor vreemdgangers >

 

Chemistry

Inmiddels heb ik een stuk of tien dates achter de rug. Ik heb gemerkt dat je echt een klik moet hebben, dat is veel belangrijker dan iemands uiterlijk. Er moet een bepaalde seksuele chemistry zijn. Het voordeel van zo’n site is dat alles duidelijk is. Uren appen is niet nodig, je hoeft ook niet uren met elkaar aan tafel te zitten, het gaat om seks. Punt. Dat maakt gesprekken korter en doelgerichter, maar betekent niet dat je minder kieskeurig bent.

Ik heb mijn eisen. Een man moet goed verzorgd zijn, lekker ruiken en een twinkeling in zijn ogen hebben. Ook doe ik het altijd veilig. Dat was eigenlijk de enige voorwaarde van Jacco, naast discretie. Hij wil geen ziektes oplopen en niemand hoeft te weten dat zijn vrouw bij hem tekortkomt. Ik spreek daarom altijd af in een hotel op zo’n halfuur rijden van huis. Meestal zit ik al in de lobby of in het café.
 

'Als ik je niks vind, alleen koffie'

Tijdens een kop koffie begint het grote aftasten. Vooraf ben ik eerlijk in mijn mail: als ik je niks vind, blijft het bij koffie. Mijn profiel bevat verder ook geen informatie over mijn leven thuis. Vertrouw ik een man niet, dan blijf ik in het hotel wachten tot ik zeker weet dat hij is weggereden. Desnoods bel ik Jacco of hij de babyfoon bij de buren kan zetten en me kan ophalen.
 

'Heb je het leuk gehad?'

Een date duurt maximaal drie uur, kosten van het hotel delen we. Ik neem een flesje wijn mee, wat fruit, condooms en glijmiddel en schoon ondergoed. Na afloop wil ik altijd douchen, dat vind ik wel zo netjes tegenover Jacco. Ik wil niet naar een andere man ruiken. Jacco vraagt alleen of ik het leuk heb gehad. Ik antwoord dan naar waarheid met ja of nee, meer zeggen we er niet over. Meestal kijken we nog even een serie op Netflix zodat we samen de avond afsluiten.
 

'Het is toch spannend'

De seks is iedere keer weer anders. Met de een vrij je urenlang, met de ander is het pure lust. Soms heb ik een orgasme, maar daarvoor moet ik me echt helemaal ontspannen en dat is niet altijd even makkelijk. Het is toch spannend, juist vanwege het stiekeme. Ik heb een keer gehad dat het zo leuk was met een man dat we nog eens afspraken. Na twee opvolgende dates ben ik met hem gestopt. Ik merkte dat ik tussen de dates door vaak aan hem dacht en wilde niet verliefd worden. Dat gevoel was overigens wederzijds. Hij vond het erg dat ik hem afkapte, bleef me mailen voor afspraakjes, maar het is niet mijn bedoeling dat er twee huwelijken worden verwoest. Uiteindelijk heb ik een nieuw profiel aangemaakt met een nieuwe naam.

Dat ik op deze manier af en toe een zaterdagavond doorbreng, heb ik één keer aan een vriendin verteld. Ik dacht dat ze open-minded was, maar ze schrok zich dood en begreep er niks van. Sindsdien mijd ze me en ben ik me er meer dan ooit van bewust dat seks buiten je huwelijk een groot taboe is.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

scheiden of blijven

Je hebt het eindeloos geprobeerd. Alle voors en tegens afgewogen, tientallen keren gepraat met elkaar, en misschien zelfs wel relatietherapie gevolgd. Als de onrust en onvrede in je relatie aanhouden, wat doe je dan? Scheiden of blijven?

Aya (36) is tien jaar na de ongeplande zwangerschap van haar zoon (9), nog steeds samen met zijn vader Björn (41) - al voelt ze zich single. "Een relatie, ik vind het een zwaar overschat fenomeen. Natuurlijk bestaan ze, stellen die jarenlang dolgelukkig zijn samen, zich zielsverwant voelen en geen leven kunnen bedenken zonder elkaar. Mijn ouders zijn zo'n stel, Björn en ik niet.

Het was een simpele verkering. We waren halverwege de twintig, konden leuk stappen samen, en hadden lol zolang we zware onderwerpen uit de weg gingen. Eigenlijk meer een vriendschap, maar dan met fysieke aantrekkingskracht. Het was nooit de bedoeling dat ik zwanger zou raken. Dat de pil niet zou werken, bij de antibioticakuur die ik slikte, hadden mijn huisarts en apotheker me niet verteld. Dus was ik al bijna tien weken onderweg, toen ik bedacht dat mijn menstruatie wel erg lang op zich liet wachten.

 

Droombeeld

Ik was zesentwintig. Wist dat ik ooit dolgraag kinderen wilde en bij voorkeur met de liefde van mijn leven. Maar wat was dat eigenlijk, de liefde van je leven? Vriendinnen om me heen klooiden ook maar wat aan. Kregen eveneens kinderen met mannen van wie ze zich soms afvroegen of dit het nou was, een liefdevolle relatie. Wijn drinkend en lachend om de slapstick die ons leven heette, besloten we dat we waren opgegroeid in een farce, met een droombeeld van liefde dat helemaal niet bestaat.

Björn nam verantwoordelijkheid als vader. Betaalde de hele babyuitzet, en toen ik - een maand nadat we waren gaan samenwonen - zes weken te vroeg beviel van onze zoon, was hij niet weg te slaan uit het ziekenhuis. Nog steeds staat hij altijd klaar voor zijn zoon. Is drie keer per week met hem op het voetbalveld te vinden, neemt hem op zondag mee naar het zwembad, de dierentuin of een wedstrijd van hun favoriete voetbalclub, en stoeit met hem voordat ik hem in bed leg. Een droomvader. Maar Björn en ik, wij hebben niks. Niets meer dan vriendschap en een geoliede gezins-BV, tenminste.

 

Onbereikbare liefde

Ik had er geen last van - want wat wil je meer dan een lekker lopende thuissituatie en een beetje gezelligheid? Tot ik twee jaar geleden halsoverkop verliefd werd op een getrouwde man. Met hem kon ik praten op een niveau dat ik met Björn nooit bereikt had. Het leek alsof hij een mannelijke kopie van me was; in alles voelde ik me zo enorm begrepen. Opeens snapte ik waar iedereen altijd over praatte. Wat mijn ouders al die jaren bij elkaar hield. Dít was dus liefde. Maar hij was onbereikbaar.

Na twee maanden zette ik een punt achter mijn verhouding. Ik besloot Björn niets te vertellen, want het veranderde niets aan onze situatie. We zouden samen blijven, en doorgaan in een relatie die hij als ultiem beschouwt, maar voor mij een vriendschap is met af en toe een keertje seks.

 

Dan maar met vriendinnen

Gesprekken op gevoelsniveau, theaterbezoeken, huilen om wat me echt beweegt; ik deel het met vriendinnen. Zoals zoveel mensen met relaties dat doen, denk ik. Björn verlaten omdat ik weet dat er meer bestaat dan dit, heeft geen zin zolang ik dat 'meer' niet heb gevonden bij een ander. Je stopt ook niet met het eten van boterhammen, omdat je weet dat er ook kaviaar bestaat. Zolang de kaviaar geen optie is, verhonger ik liever niet. Bovendien is het feit dat mijn zoon opgroeit in een verder harmonieuze gezinssituatie, me meer waard dan mijn liefdesleven - zeker omdat het maar de vraag is of ik die liefde ooit nog zal vinden.

 

Lees ook:
‘Mijn familie ziet me aankomen: scheiden is een schande’

 

‘Typisch vrouwen’

Voor Björn is mijn onvrede gewoon 'typisch vrouwelijk' - zoals hij elk gesprek afdoet dat ik hierover probeer aan te gaan. Er zit gewoon echt niet meer in dan dit, maar híj is in elk geval gelukkig.

Björn is een gezellige vriend en een fantastische vader. Ik leid dus eigenlijk een celibatair single leven met een huisgenoot die ook nog eens de helft van de zorg voor mijn zoon uit handen neemt, en al mijn kosten met me deelt. Misschien niet helemaal eerlijk, omdat ik waarschijnlijk weg ben zodra ik die liefde wél nog een keer tegenkom. Of mijn minnaar van twee jaar geleden alsnog besluit te scheiden. Tot die tijd tel ik mijn zegeningen: het gros van de vrouwen om me heen leeft met een man met wie ze niet echt gelukkig zijn én die niet meedraait in het gezin. Mocht Björn zijn zorgtaken van de ene op de andere dag ook neerleggen, dan ben ik natuurlijk zo vertrokken."

 

Scheiden of blijven? Lees hier de tips van psycholoog Sandra van Scheijndel.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

verschillend maar gelukkig Anouk Jan-Pieter
Beeld: Unsplash

Het klopt van geen kant en toch werkt het: mensen die niets gemeen hebben, maar al jaren een prima relatie hebben. “Als we er echt niet uitkomen, ga ik hem zoenen.”

Anouk (44) is al vijftien jaar samen met Jan-Pieter (45), terwijl ze uit twee totaal verschillende milieus komen.

Anouk: “Ik ben de trotse dochter van een bijstandsmoeder. Mijn jeugd kenmerkt zich door soberheid en duurzaamheid. Mijn zus en ik kregen twee keer per jaar nieuwe schoenen van de Bata of Bristol en daar moesten we het mee doen. Dan leer je vanzelf dat je zuinig moet zijn op je spullen. Ook geld voor uitstapjes, vakanties of tussendoorcadeaus was er niet, maar dat heb ik ook niet echt gemist. Ik kijk terug op een fijne kindertijd, heb dankzij bijbaantjes kunnen studeren en nooit één cent rood gestaan.”
 

Weelde

Hoe anders is dat bij Jan-Pieter. Hij komt uit een ondernemersgezin. Op zijn achttiende kreeg hij zijn eerste auto van zijn ouders: een nieuwe Ford Escort. Hij hopte van de ene in de andere studie en bouwde een studieschuld op van veertigduizend gulden. “Daar heeft JP geen nacht wakker om gelegen. Dat lost zich vanzelf wel op, dacht hij.

Met hetzelfde gemak wil hij onze kinderen Léon (13) en dochter Tess (11) opvoeden. We werken allebei, JP koopt alles wat los en vast zit en wil de kinderen laten delen in de weelde. Ze hoeven maar te kikken of ze hebben Air Max Nikes en de allernieuwste iPhone. Ze hebben meer Lego dan Bart Smit, plus een Playstation, Wii en Xbox. Compleet van de gekke, maar ik kan JP niet afremmen. Het is drie tegen één. ‘Mama moet niet zo flauw doen’, en: ‘In de klas heeft níemand een afgedankte telefoon’, hoor ik dan.
 

Lees ook
Handige tips als jij en je partner verschillend denken over de opvoeding >

 

De weg van de minste weerstand

Volgens mij is het een uitspraak van Dr. Phil: ‘Do you want to be happy or do you want to be right?’ In mijn geval: het liefst allebei, maar dat gaat in mijn relatie niet samen. Daarom kies ik vaak de weg van de minste weerstand en hou mijn mond, ook al weet ik zeker dat ik gelijk heb. Door Léon en Tess ook af en toe mee te nemen naar de kringloopwinkel en te vertellen over het nut van sparen, hoop ik ze toch nog een beetje de waarde van geld mee te geven.”

 

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in het Kek Mama Liefdesboek 2018 en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >