verliefd op twee mannen
Beeld: Pixabay

De ouders van Janine (29) wilden haar niet meer zien toen ze zwanger werd van de Turkse Berat. Een jaar later kreeg ze een geheime affaire met haar hoogblonde jeugdliefde. “Mijn ouders zouden een gat in de lucht springen als ik voor Jelle koos.”

“Berat is lief, zorgzaam en trouw. Hij werkt hard en is een fantastische vader voor Meltem. En dan is hij ook nog eens ontzettend knap. Een droomman. Mijn vriendinnen en ik gingen niet voor niks vijf jaar geleden altijd naar de kroeg waar hij werkte. Drie maanden speelde hij hard to get, met zijn stralende lach en knipogend naar alle vrouwen. Toen ik hem uiteindelijk mee uit vroeg, bekende hij dat hij me al niet meer uit zijn hoofd kreeg sinds de eerste keer dat hij me zag. Sinds die eerste date zijn we onafscheidelijk.
 

More content below the advertising

Hollandser dan mijn ouders

Berat komt uit een traditioneel Turks gezin, mijn ouders wonen in een Zeeuws dorp waar ze zelden of nooit een buitenlander zien. Pap en mam schrokken zich rot toen ik aankwam met een immigrant – zoals mijn vader hem noemt. Onzin: Berat is geboren en getogen in Nederland. Hij kookt meestal aardappels, groente en vlees en is een trouw aanhanger van Feyenoord. Ha, hij is eigenlijk Hollandser dan mijn ouders die met eten experimenteren en op salsa zitten.

‘Pas maar op, voor je weet draag je een hoofddoek en moet je je bekeren’, zei mijn vader. Nogal vooringenomen, want Berat is niet eens praktiserend moslim. Zijn ouders wel, maar zij hebben nooit een seconde moeilijk gedaan over mijn afkomst. Toen ik zwanger werd, waren ze in de zevende hemel. Ze overlaadden ons met cadeaus en stopten me vol met eten. Ik kwam 25 kilo aan en heb amper iets voor de babyuitzet hoeven kopen.
 

Aan een dood paard kun je niet trekken

Mijn vader was echter onverzettelijk: ‘Als jij je kind opvoedt in die cultuur, hoef je hier niet meer over de vloer te komen.’ Was-ie helemaal gek geworden: ik was gelukkig met de liefde van mijn leven en dolblij met mijn zwangerschap. Is dat niet het enige wat je moeten wensen voor je kind?

Na de bevalling zijn mijn ouders één keer op kraambezoek geweest. ‘Het ga jullie goed’, sprak mijn vader – en liep voorgoed de deur uit. Ik heb drie dagen gehuild om daarna de knop om te zetten. Aan een dood paard kun je niet trekken, al is de breuk heel verdrietig en bijna niet te verteren.
 

Jelle

Maar nu is er Jelle. Mijn jeugdliefde, de jongen van wie ik mijn eerste kus kreeg. Hoogblond en de zoon van vrienden van mijn ouders. We waren vijftien jaar en stapelverliefd. Mijn ouders gingen ervan uit dat we ooit zouden trouwen. Na drie jaar verkering trok ik naar de Randstad om te studeren, en Jelle naar Groningen. Al snel verloren we contact: in de hectiek van mijn studentenleven had ik niet eens echt liefdesverdriet. Ik studeerde af, ontmoette Berat en dacht nooit meer aan Jelle.

Tot ik hem negen jaar later tegen het lijf liep op een festival. Ik was twintig weken zwanger en bestelde een spa rood, hij een meter bier. Mijn hart miste twee slagen toen ik naast hem stond. ‘Zo, jij hebt niet stilgezeten’, wees hij naar mijn zwangere lijf. ‘Jij ook niet’, lachte ik, terwijl ik een tikje gaf op zijn bierbuikje. Ik was gek op Berat, mijn leven klopte aan alle kanten, en toch wilde ik op dat moment niets liever dan in Jelles armen vliegen. Het was alsof ik bij hem thuiskwam.

Ik wilde hem duizend vragen stellen en alles vertellen, maar kon geen woord uitbrengen. Jelle was allesbehalve nuchter, dat hielp ook niet echt. We wisselden telefoonnummers uit en spraken af te bellen. Wat we geen van beiden deden.
 

Het leven kabbelde voort

De eerste uren na onze ontmoeting was ik behoorlijk van slag, maar toen ik thuiskwam, het Zwitsal-geurtje in de toekomstige babykamer rook en Berat ontspannen naar een film zag kijken, verdween de onrust en dacht ik al snel niet meer aan Jelle.

Het leven kabbelde voort, Meltem werd geboren, mijn geluk leek compleet op dat knagende verdriet om de breuk met mijn ouders na. Gelukkig waren mijn schoonouders ontzettend lief voor me, ze omringden me met zorg en warmte. Berat ontpopte zicht tot een lieve, betrokken vader. Hij bracht me thee als ik zat te voeden, deed boodschappen en kookte. Toen ik weer drie dagen per week ging werken, haalde hij Meltem van de opvang.
 

Chemie

Zeven maanden geleden kwam ik Jelle weer tegen. Het was op mijn moeders verjaardag, een dag waarop ik natuurlijk gewoon bij haar in Zeeland had moeten zijn. Om daar niet te veel aan te denken, ging ik winkelen met een vriendin. Emoshoppen, zeg maar. Aan het eind van de middag doken we een café in. Ik zat met mijn rug naar de deur, maar voelde Jelle binnenkomen. Heel gek, want hij woont niet eens in mijn stad. Misschien zag hij mij nog wel eerder.

Dat zegt hij tenminste, dat-ie me rook toen hij de deur opende. Mijn vriendin voelde het ook, onze chemie leek de hele ruimte te vullen. ‘En wie is dát?’ vroeg ze, terwijl ze me indringend aankeek. Ze was de eerste die ik belde toen ik een week later met Jelle in bed belandde. Ik ben niet goed bij mijn hoofd, dacht ik toen ik Jelle een dag later een appje stuurde. Mijn dochtertje was bijna vijf maanden. Ik gaf nog borstvoeding. Mijn hele leven, mijn hele lijf: alles draaide om Meltem en haar vader. Er was geen ruimte voor verwarring, voor onzekerheid, voor seks met een ander, voor Jelle.
 

'Dit moest zo zijn'

‘Dit moest zo zijn’, appte ik. Hij antwoordde meteen: ‘Natuurlijk. Tot donderdag, dan kom je bij me eten.’ Met een brutaliteit en vanzelfsprekendheid die me niet eens stoorde. Het voelde allemaal even logisch.

Ik vertelde Berat dat ik een repetitie had met mijn band en ging naar Jelle. We doken meteen in bed. ‘Jij bent het voor me, punt uit’, zei hij na die eerste vrijpartij. We lagen in zijn studio. Veertig kilometer verderop sliep mijn dochter in haar wieg. ‘Ik wist het toen ik je zag op het festival.’ Uit respect voor mijn zwangerschap had hij geen contact meer gezocht, vertelde hij, maar na onze tweede ontmoeting voelde het alsof wij deel uitmaakten van een Groter Plan waarop we geen invloed hadden.


Lees ook
Getrouwd en toch op Tinder: 'Ik lunchte met de één, zoende met de ander' >

 

Verscheurd

Huilend reed ik naar huis. Totaal verscheurd. De chemie tussen Jelle en mij was zo sterk. En ongecompliceerd. Ik miste mijn ouders, met Jelle in mijn leven zou het weer goed komen met ze. Hij was mijn eerste liefde, hij kende mijn achtergrond; het voelde allemaal even vertrouwd. Aan de andere kant wilde ik mijn relatie met Berat en ons leven met Meltem niet kapotmaken. Waarom zou ik? Alleen om de band met mijn familie te herstellen? Als ze echt van me hielden, hoefde ik daar mijn gezin niet voor op te geven.

Een liefde kan enorm en allesoverheersend zijn, groter dan je ooit hebt gekend, en toch niet in je leven passen. Omdat de timing niet klopt. Of de familie het niet accepteert. Is Berat die grote onmogelijke liefde omdat ik door mijn keuze voor hem mijn ouders ben kwijtgeraakt? Hoe dan ook: ik ben bang dat als ik kies voor de een, ik altijd zal verlangen naar de ander. En in dit hele vraagstuk staat uiteindelijk natuurlijk Meltem voorop. Ieder kind wil dat de ouders bij elkaar blijven, aan de andere kant is geen kind gebaat bij een ongelukkige moeder. Voor mijn situatie bestaat simpelweg geen handboek.
 

Houden van twee mannen

Kan dat, houden van twee mannen? Ik denk van wel. Na de eerste vrijpartij met Jelle waren we niet meer te stuiten. Elke donderdag zien we elkaar, als ik zogenaamd repeteer met de band. Mijn gitaar ligt in de auto, maar is op donderdagavond nog nooit uit de hoes geweest. Berat vraagt weleens wanneer we nou eens gaan optreden voor publiek. Dan lach ik en doe het af met: ‘Wij zijn zo slecht, dat wil echt niemand horen.’

De situatie is onhoudbaar, dat weet ik ook wel. Jelle wil met me verder en vraagt steeds vaker wanneer ik Berat vertel wat er aan de hand is. Hij wil Meltem ontmoeten en droomt van een kind met mij. Tussen Berat en mij is de sfeer veranderd: we doen koeler tegen elkaar. Ik denk niet dat hij iets vermoedt, ik vrees dat ik degene ben die afstand houdt.

Kiezen voor Jelle betekent mijn ouders, familie en verleden terugkrijgen. Kiezen voor Berat betekent een toekomst met ons gezin. Ik wil ze allebei niet kwijt, maar misschien ben ik gewoon bang voor de consequenties van mijn keuze. Beide mannen verdienen dit niet. Een psycholoog heeft me aangeraden afstand te nemen van Jelle om te zien wat er overblijft van mijn gevoelens als ik hem een paar maanden niet heb gezien. Ik denk dat het een goed idee is. Berat verdient mijn toewijding het meest. En beide mannen verdienen dat ik eerlijk tegen ze ben: anders ben ik ze straks allebei kwijt.”
 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

we hebben het overleefd etp relatietherapie
Beeld: Shutterstock

Het zou zomaar kunnen dat je je een huissloof voelt en baalt van je seksleven, de ruzies en het gedoe. Dan is één ding zeker: tijd om je relatie te redden, al dan niet met hulp van een therapeut.

Samen met haar man Bae ging Sandra (49) naar een EFT-therapeut. Sandra en Bae zijn 11 jaar getrouwd en hebben een zoon, Josh van 6. Sandra heeft ook een dochter (16) uit een eerdere relatie.

“Het ging mis toen we een kind kregen. Dat overviel ons nogal – ik was al 43. We werken allebei hard, maar nu we een baby hadden, ging Bae nog meer werken. Hij was veel in het buitenland en als hij thuis was, zat-ie achter de laptop. Hij vluchtte letterlijk.

More content below the advertising

Ik was teleurgesteld. En ongerust natuurlijk, vanwege het feit dat hij Josh niet leuk vond. Ik voelde me aan mijn lot overgelaten, hij voelde zich schuldig. Hoewel we geen ruzies hadden, was ik boos. Omdat hij het liet afweten. En omdat ik zo verschrikkelijk moe was. Natuurlijk probeerde ik erover te praten, maar Bae is mijn Aziatische Willem de Zwijger. Praten kan hij niet. Ik kan dat wel goed, maar het houdt op als je voortdurend op een muur van stilzwijgen stuit.
 

EFT-therapie

Een jaar of twee klooiden we zo aan en toen vroeg ik Bae: ‘Wil je met mij in relatietherapie? Ik houd van je, en ik wil dat dat zo blijft.’ Gelukkig zag hij ook dat we bezig waren elkaar uit het oog te verliezen. Ik ging op zoek naar een EFT-therapeut, dat had een vriendin me aangeraden, en ik had het boek Houd me vast van EFT-grondlegger Sue Johnson gelezen. EFT staat voor emotionally focussed therapy. Het draait om zoeken naar de emotie achter je doen en laten.

Op naar Bram, de therapeut die ik had uitgekozen. Het was ergens in een Vinex-wijk. Tussen ons in stond een doos tissues en wij vertelden Bram dingen die we nog nooit tegen elkaar hadden gezegd. Ik dacht bijvoorbeeld steeds: o jee, hij vindt ons kind niet leuk, maar ik ontdekte al pratend dat ik het eigenlijk zélf niet zo leuk vond dat ik weer een kind had gekregen. Natuurlijk vond ik Josh lief en hield ik van hem, maar het was zo anders dan de eerste keer dat ik moeder werd en op een roze wolk zat.

Mijn dochter ging al bijna naar de middelbare school, en nu kon ik weer helemaal opnieuw beginnen. Bovendien was mijn dochter om de week bij haar vader, en voor de geboorte van Josh konden Bae en ik dan doen wat we wilden. Naar Parijs of lekker uit eten. Ik vond het zwaar dat we die vrijheid niet meer hadden. Ik deed boos, maar eigenlijk was ik vooral bang. Dat Bae bij me weg zou gaan, dat ik geen goede moeder zou zijn voor Josh.

Nog een eyeopener: dat ik het gevoel had alles alleen te moeten doen, kwam doordat ik geen hulp durf te vragen. Ik kan woedend alles in mijn eentje blijven doen, maar ik zou ook kunnen zeggen: ik ben kapot, ik red het niet meer, wil je me alsjeblieft helpen? Hulp vragen bleek in de praktijk verrassend simpel: gewoon een duidelijke, gerichte vraag stellen en dan doet Bae het.
 

Lees ook
‘Moeders moeten leren om hulp te vragen’ >

 

De man met de laatjes

Bae ontdekte dat hij zich onzeker voelde over het vaderschap omdat hij zelf geen erg capabele vader heeft gehad. Ook legde hij uit hoe hij met emoties omgaat. ‘Ik stop ze in een laatje, en dat laatje doe ik dicht.’ Waarop de therapeut zei: ‘O, is dat wat je wilt? Dat Sandra jou ziet als de man met de laatjes?’ Sindsdien noem ik hem gekscherend ‘de man met de laatjes’.

Het werd Bae wel duidelijk dat hij met zijn zwijgen onze relatie kapotmaakte. Hij is een echte Aziaat – hoe moeilijker hij iets vindt, hoe harder hij gaat lachen. Nu zie ik aan zijn gezicht dat hij het ergens niet mee eens is, dan trekt hij op een bepaalde manier met zijn mond. ‘Jij wilt dat dus niet?’, vraag ik dan.
 

Groei

Door de therapie kreeg ik meer begrip voor de moeite die het Bae kost om over gevoelens te praten. Wat het ook heeft opgeleverd, is dat we er grappen over kunnen maken: ‘Wat heeft Bram nou gezegd?’ Al moet ik zeggen dat we met onze neiging overal grappen van te maken tijdens de therapie zelf niet wegkwamen. ‘Sorry, wat gebeurt er nu? Ik begrijp het niet’, zei Bram dan. Als we nu tijdens een serieus gesprek iets proberen weg te lachen, zeggen we nog steeds tegen elkaar: ‘Sorry, wat gebeurt er nu?’

Ik vond het trouwens echt leuk met elkaar te werken aan iets wat zo belangrijk is. Tegen vrienden zeg ik ook altijd: ga in godsnaam in therapie, liefst wanneer je relatie nog goed is. Het ouderschap gaat ons ook steeds beter af. We zijn erin gegroeid. Daar heeft de therapie aan bijgedragen. Vooral omdat we nu van elkaar weten hoe we erin staan. De lucht klaren was genoeg, al mis ik onze weekjes in Parijs nog steeds.”
 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

wraak ex
Beeld: Pixabay

Als je wordt belazerd door je man, is niks zo lekker als een potje revanche. Niet netjes, absoluut niet, wel goed voor je humeur.

Silvana, moeder van Jordy (10). “Ik volgde het voorbeeld van televisievrouw Tineke Verburg, die de knoopjes van zijn overhemden knipte toen ze erachter kwam dat haar man vreemdging. Op elk hemd bevestigde ze een kaartje met de tekst: ‘Ze kan toch zo goed naaien?’ Toen ik dat op internet las nadat mijn man me had bedrogen, heb ik eerst gegierd van het lachen, waarna ik alle gulpen van zijn broeken kapottrok. Op de post-it die ik op zijn kledingkast plakte stond: ‘Omdat je hem zo graag uit je broek laat hangen.’”
 

More content below the advertising

Een bloemetje

Stella, moeder van Ivy (11) en Liz (7). “Hij ruilde me in voor een meisje dat twintig jaar jonger was dan ik. Ik dacht: hij heeft gewoon een midlifecrisis. Stom, pijnlijk, maar we komen er wel overheen. Twee maanden nadat hij zijn biezen had gepakt, bleek het meisje zwanger. ‘Hoe praat ik recht wat onherstelbaar krom is bij onze dochters?’ vroeg ik mijn man. ‘In plaats van met verwijten te strooien kun je ook een bloemetje sturen om ons te feliciteren’, zei hij. Ik ben niet snel kwaad te krijgen, maar nu voelde ik een ongekende woede opkomen. Hij kon zijn bloemetje krijgen. Met zijn creditcardgegevens bestelde ik een grafkrans, die ik liet bezorgen bij haar stulpje. Vrienden worden we nooit meer, maar onze dochters zijn gelukkig wel verliefd op hun nieuwe broertje.”
 

Hoe bedoel je, karma

Jonathan, vader van Bowie (6) en Nick (4). “Ik vrees dat mijn ex nooit eerlijk is geweest. Niet over haar vrije avonden, niet over het geld dat ze uitgaf als ze ging shoppen en al helemaal niet over wat ze onze kinderen op de mouw speldde over onze scheiding. Alles nam ze mee toen we uit elkaar gingen: de meubels, de kinderen en meer dan de helft van mijn inkomen. Eén ding vergat ze: het staatslot dat ze zelf had gekocht, en waar – hoe bedoel je, karma – drieduizend euro op was gevallen. Een schrale compensatie voor het geld dat ze me maandelijks kost, maar ik heb er een fijn reisje naar Kaapverdië van betaald.”
 

Zoete wraak

Shalaya, moeder van Junion (8) en Keano (6). “Wraak is nooit zo zoet als ze beloven, maar de suiker in zijn tank kwam dicht in de buurt. Toen ik mijn ex betrapte op een affaire en had achterhaald waar ze woonde, ben ik naar haar huis gereden. Zijn auto stond inderdaad voor haar deur. Ik heb hem zorgzaam afgetankt met drie kilo biologische basterdsuiker. In het holst van de nacht kwam hij thuis met een taxi. Zijn koffer stond al in de voortuin.”
 

Gelukkiger dan ooit

Zola, moeder van Naraya (2). “Na de zoveelste teleurstelling pakte ik mijn dochter op en vertrok naar mijn moeder. ‘Je redt het nooit zonder mij!’ riep hij me na. Waarop ik hem terugpakte met de mooiste wraak die een mens kan nemen: ik werd gelukkiger dan ooit."
 

Gratis mee te nemen

Joëlle, moeder van Mirre (9) en Yaël (5). “Zijn ex gooide hem het huis uit. Ik was verliefd en voor ik het wist floepte ik eruit: ‘Je kunt wel een tijdje bij mij en de kinderen bivakkeren.’ Hij zat voor zijn werk toch meestal in het buitenland. En zijn meubels dan, vroeg hij, had ik daar dan ook plek voor? Diezelfde avond stond er al een gigantische antieke kast in mijn keuken; een erfstuk van zijn ouders. Ik was een beetje overdonderd, maar vond het aanvankelijk wel prima. Een paar dagen later zag ik ’s ochtends vroeg een appje op zijn telefoonscherm springen: ‘Slikte ze het?’ Toen ik de hele conversatie openklikte, las ik hoe hij mij gebruikte voor ‘gratis meubelopslag’ en ‘geile seks’, want ‘zo’n verliefde chick is overal voor in.’ Zodra hij naar zijn werk was, parkeerde ik zijn kast in de voortuin met een briefje ‘Gratis mee te nemen.’ Ik appte hem een foto met de tekst: ‘Alles heeft een prijs, zelfs gratis meubelopslag bij verliefde, geile chicks.’ Twee uur later reed meneer een aanhangwagen voor.”
 

Lees ook
'Mijn ex is sinds onze breuk jaloerser dan ooit' >


 

Tijd voor een carrièreswitch

Leonard, vader van Benthe (9), Lene (8) en Janne (4). “Onze spaarrekeningen, onze aandelen – alles had mijn ex zonder overleg opgenomen en in haar niet levensvatbare administratiekantoor gepompt. Ik kwam er pas achter toen we – om heel andere redenen – gingen scheiden en ik niet eens geld had om de mediator te betalen. Ze eiste maximale partner- en kinderalimentatie, op basis van mijn hoge inkomen. Ik vond het opeens hoog tijd voor de carrière-switch waarvan ik al jaren droomde, en kon haar met mijn nieuwe, modale inkomen maar een fractie betalen van wat ze eiste. Ze had genoeg geld verbrast. Nu, bijna twee jaar later en met sinds kort een nieuwe, goed betalende baan, zijn we minder on speaking terms dan ooit, maar ik bouw weer aan spaarpotten voor onze dochters.”
 

Prachtige vakantiefoto's

Rianka, moeder van Nout (6) en Lola (4). “Mijn man bleek er ons hele huwelijk lang een schaduwboekhouding op na te hebben gehouden. We werkten allebei hard in ons bedrijf, maar konden volgens hem geen vakantie betalen. Nieuwe kleren, mijn droomvloer – alles vond hij te duur. Op een dag viel er een vette belastingaanslag op de mat. Mijn man bleek elk jaar ruim een halve ton meer te verdienen dan hij me had verteld. Het geld sluisde hij weg naar een stiekeme spaarrekening. Tien jaar lang leugens, dat overleeft geen huwelijk. Ik eiste een alimentatie gebaseerd op zijn werkelijke inkomen. Het eerste jaar na de scheiding heb ik met de kinderen de reis gemaakt die we volgens mijn ex nooit konden betalen. De foto’s staan nog steeds op Facebook.”
 

'Oh, die is van hem'

Annejet, moeder van Sterre (5) en Simon (3). “Terwijl ik tot in het holst van de nacht de muren van mijn nieuwe appartement sausde, sliep zijn nieuwe vriendin al op mijn plek in ons echtelijk bed. De kinderen en ik waren nog geen dag verhuisd, mijn spullen lagen nog in het nachtkastje. Hij kon het ook niet helpen dat hij zo snel een nieuwe vriendin had, zei mijn ex, liefde kun je nu eenmaal niet sturen. Líefde. De kilte en schaamteloosheid waarmee hij het verkondigde na zeven jaar huwelijk; ik trok het niet. Tijdens een feestje bij mijn oude buren kwam de nieuwe vriendin binnenstappen. Ik voelde me als oud vuil aan de kant gezet, zowel door mijn ex als de buren. Ik besloot een praatje met haar te maken. Al snel flapte ze eruit dat ze in mijn nachtkastje had gekeken en mijn speeltje had gevonden. ‘Die grote zwarte?’ zei ik. ‘Die is niet van mij hoor, maar van hem.’ Ze zijn nog steeds samen, maar het verhaal doet het goed op feesten en partijen.”
 

Hole-in-one

Audrey, moeder van David (10). “Dat Norbert en ik in goed overleg uit elkaar gingen, was voor hem geen reden me tijdens de scheiding ook maar een beetje tegemoet te komen. Het huis, het geld, de auto, onze spullen: niks wilde hij delen. Toen hij de kinderalimentatie ook nog tot een minimum wist te brengen terwijl onze zoon grotendeels bij mij zou wonen, heb ik zijn super-de-luxe, peperdure golfset op Marktplaats gezet en verkocht. Ik kreeg er een fractie van de waarde voor, maar van het geld kon ik evengoed een nieuw servies en een wasmachine kopen. Zijn getier heb ik genegeerd; hij kon me toch niet meer de hersens inslaan met een golfclub.”
 

Yes, dárling

Mionée, moeder van Dani (3). “Ik was twintig weken zwanger toen mijn vriend bedacht dat hij een gezin toch niet zag zitten. Een week na zijn vertrek ontdekte een vriendin dat hij op Tinder zat. Toen hebben we samen een nep-profiel aangemaakt, dat meteen een match maakte met het zijne. Wekenlang hebben we hem het hoofd op hol gebracht met internetfoto’s en spannende tekstjes. De eerste echte date werd onze apotheose: in plaats van zijn droomvrouw van de foto’s kwam een van onze beste homovrienden opdagen – compleet met gelakte nagels en hysterisch loopje. ‘Yes, dárling! Live is zoveel leuker dan Grinder!’ blèrde hij over het terras. Mijn ex wist niet waar hij het zoeken moest, hij zakte door de grond van schaamte. ‘Doe nou niet of je een echte man bent’, riep onze vriend nog steeds veel te hard. ‘Een vent met ballen laat zijn zwangere vrouw toch niet in de steek?’ Ik had er heel wat voor over gehad om het tafereel live te aanschouwen, maar heb er nog maanden om gelachen.”
 

Superstrak lijf

Niermala, moeder van Neha (8). “Hij belazerde me met de ene na de andere vrouw, en maakte me uit voor dikke, lelijke koe toen ik een punt zette achter onze relatie. ‘Doe het met zijn beste vriend!’ riepen mijn vriendinnen, maar ik had een veel beter alternatief. Ik viel tien kilo af en werk in zijn sportschool keihard aan een superstrak lijf. Terwijl hij met zijn halfkale kop traint aan zijn blubberbuik, steek ik hem de ogen uit.”


Dit artikel staat in Kek Mama 07-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >