onderzoek_een_goed_humeur_werkt_aanstekelijk

Je krijgt opeens de slappe lach van een van je kinderen of vrienden. Om een grap die niet eens zo bijzonder hilarisch was. Onderzoekers zijn erachter: blijdschap werkt aanstekelijk. Dat wisten ze bij sappenmaker Van de Boom al. Voor hen is blijdschap, blijd’sap’. Want we worden ook blij van een lekker glas sap.

Een fijne wetenswaardigheid als je kind in de ochtend niet vooruit te branden is - gewoon doen alsof je vrolijk bent, dus.

 

Gezonder

Bovendien blijkt (en dat is helemaal mooi meegnomen) dat blije mensen gezonder zijn dan zuurpruimen. Vijf jaar lang werden duizend mensen door weten'sappers' van Penn State University gevolgd. Deelnemers die aangaven zich vaker tevreden, blij en enthousiast te voelen, hadden eerder de neiging te sporten, beter te slapen en roken te vermijden. "Gelukkigere mensen zijn meer gemotiveerd om zich aan te passen aan gezondere doelen en houden een gezond regime makkelijker vol. Bovendien gaan ze problemen met positiever tegemoet, waardoor ze er gemakkelijker mee om kunnen gaan", zegt studieauteur Nancy Sin.

 

Niet te genieten

Ben je zelf een keer chagrijnig, dan hoef je die gevoelens overigens niet in één keer aan de kant te schuiven, want verrassend genoeg zijn die juist níet overdraagbaar. Heb je toch een oppepper nodig, dan geeft Kek Mama je drie tips: 

  1. Neem wat tijd voor jezelf. En ja, dat kan ook als de kinderen thuis zijn. Speel bijvoorbeeld verstoppertje en 'verstop' je met een magazine achter het zolderluik - kost ze zo twintig minuten om je te vinden; meer dan genoeg tijd om dat artikel te lezen. Ook een goeie: doe alsof je naar de wc gaat. Klep dicht, deur op slot, Candy Crush aan. Mama is éven bezig.
  2. Of laat de boel de boel, bel de oppas en ga even de deur uit. Naar de sportschool bijvoorbeeld. Ideaal om die spanning eruit te rennen of geen apparaat aan te raken en de sauna in te duiken. Vind je dit veel rompslomp? Een uitje naar de supermarkt doet vaak al wonderen. Pak een extra rondje langs de versafdeling en je kunt er zo weer een dag tegenaan.
  3. Eet en drink wat je lekker vindt, want een beetje aardig zijn voor jezelf helpt ook om een goed humeur te stimuleren. Door jezelf bijvoorbeeld een goed glas Van de Boom-sap of -siroop in te schenken. Deze zijn vol van smaak en bevatten 30 procent minder suiker. Van de Boom vind je trouwens gewoon in de supermarkt'sappen'. Of eigenlijk: supermarktschappen ;).

 

Dat mannen qua huishouden weleens de mist in gaan, is niets nieuws. Maar sommigen maken het wel behoorlijk bont.

Kijk maar naar deze grappige foto's van Buzzfeed:

 

 

Even een plastic zak strijken

 

 

Gevalletje liever lui dan moe

 

 

Of zelfs superlui

 

Lees ook:
Lollige fotoserie: deze ouders matchen perfect met hun kind >

 

 

De magnetron als droger: zou dat werken?


 

 

Of de kast als koeling

 

 

En waarom niet de wasmachine als bad...?

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Anna's Scheiding rozen
Beeld: Pixabay

Na negen jaar huwelijk en twee jaar relatietherapie, heeft Anna (37) een rigoureus besluit genomen: ze gaat scheiden van Tim (42). Vanuit het nieuwe huis dat ze sindsdien bewoont met zonen Oscar (5) en Merlijn (9), vertelt ze elke twee weken over haar scheidingsleed én -vermaak – want dat laatste is er gelukkig ook.

Met een doffe klap valt de post op de mat. Ik schenk er geen aandacht aan, zet een kop thee, en werk verder achter mijn laptop. De kinderen zijn bij Tim; eindelijk heb ik een dag de kans om ongestoord door te werken. Pas wanneer ik uren later in mijn jas schiet om de hond uit te laten, zie ik het: tussen de Donald Duck en een berg reclamefolders, prijkt een brief van de notaris.

Even raak ik in paniek. Niet wéér een gevecht met Tim om het een of ander. Het werd net een beetje rustig. Tim houdt zich aan de omgangsregeling, de jongens zijn gelukkig, en mijn relatie met Ben is fijner dan wat ik ooit gekend heb. Ongeopend gooi ik de envelop op de eettafel, en trek de voordeur achter me dicht. Maar nog voor ik op de hoek van de straat ben, wint mijn nieuwsgierigheid het van de angst - wat nou als het góed nieuws is? -  en keer om: de hond kan wel vijf minuten wachten.

Met mijn hart in mijn keel open ik de brief, en lees het onderwerp: ‘ontslag hoofdelijke aansprakelijkheid’. Dit is niet waar. Hij heeft het geregeld. Bijna drie jaar na de scheiding, heeft Tim de hypotheek op onze gezamenlijk woning eindelijk op zijn naam weten te zetten. Ik moet alleen nog even tekenen.
 

‘Dit verandert alles’

Stijf van de adrenaline bel ik Ben, terwijl ik weer naar buiten schiet en de hond los klik van de riem. “Het is rond!”, gil ik. “Het laatste lijntje dat ons nog bindt, buiten de kinderen: het is door!” Alles lijkt in één klap op zijn plek te vallen. Iedereen is gelukkig, en nu kan ik ook nog mijn peperdure huurwoning verruilen voor een eígen koophuis. Eén waar ik in plaats van mijn ex zelf in woon, welteverstaan, met de kinderen en.. – ja, en wie verder, eigenlijk?

Aan de andere kant van de lijn blijft het opvallend stil. “Alles oké, Ben?”, vraag ik voorzichtig.
“Dit verandert alles, An”, zegt hij zacht.
Ik hoop maar dat dit iets positiefs betekent, maar Ben neemt mijn onzekerheid gelukkig meteen weg: “We hebben dus carte blanche, schat. De scheidingen zijn rond, de kinderen klikken… We zijn toch al elk weekend bij elkaar.”
 

Lees ook:
‘Op de verjaardag van mijn kind word ik wakker in een leeg huis, en voel me geamputeerd’ >

 

‘Kom bij me wonen’

Ik weet donders goed waar hij naartoe wil. We hebben het er al tientallen keren over gehad. En toch ben ik zenuwachtig. Ik wil niks liever dan samenwonen, maar is het nu dan werkelijk zover? Zijn de kinderen er ook echt aan toe? Wat nou als ook deze relatie stukloopt? Ik bedoel: met Tim dacht ik ook dat het voor eeuwig zou zijn.

“Je twijfelt toch niet?”, vraagt Ben.
“Nee”, zeg ik, “het is alleen zo…” Ik weet eigenlijk zelf niet eens wat ik precies voel. “Ik weet niet: het komt toch nog onverwacht. Ik kan niet geloven dat ik nu echt vrij ben om te gaan en staan waar ik wil.”

Die avond staat Ben met vijftig rozen voor mijn deur. “Eén voor elk jaar dat ik nog met je wil doorbrengen, An.” Met zijn lippen tegen mijn slaap praat hij verder. “Kom bij me wonen. Ik heb plek zat, en voor de kinderen is het maar tien minuten verder van school dan nu.” Ik loop terug naar binnen en kijk om me heen in de woonkamer die de afgelopen drie jaar meer thuis voelde dan welk huis dan ook waarin ik ooit woonde. De plek die voor mij synoniem is geworden met vrijheid. Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik met Ben nog net zo vrij voel, en gelukkiger dan ooit. Het voelt allemaal nogal onwerkelijk.
 

Gouden intentieverklaring

Ik knip het plastic van de rozen en vul de grootste vaas die ik kan vinden met water, maar als ik de bos oppak om hem in de vaas te zetten, zie ik in de middelste roos iets glinsteren. Ongelovig kijk ik naar Ben.

“Niet schrikken: noem het een intentieverklaring”, lacht hij. Hij pakt de ring uit de roos, en schuift hem aan mijn vinger. “Als je het fijn vindt, houden we de huur van je huis gewoon nog een paar maanden aan. Geen haast. En ‘nee’ is ook een antwoord. Ik weet alleen niet op welke andere manier ik je duidelijk kan maken hóe graag ik een toekomst samen wil. Met jou én onze drie kinderen.”

Totaal overrompeld, maar met een rust die ik tot Ben ook nog niet kende, duik ik in zijn armen. “Dat wil ik ook dolgraag”, zeg ik. “En de kinderen ook.”

Wanneer Ben en ik uren later loom gevrijd een glas wijn inschenken, app ik Tim. ‘Slapen Oscar en Merlijn?’, typ ik. ‘Bel me even: we hebben een notarisafspraak in te plannen.’
 

Dit was de laatste aflevering van Anna’s Scheiding.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >