seksuele voorlichting
Beeld: Unsplash

Het is een wezenlijk onderdeel van iedere opvoeding: je kind seksuele voorlichting geven. Ongemakkelijk? Welnee! Zo pak je dit aan.

Hoe begin je ermee?

Het is soms lastig in te schatten wanneer je over ‘de bloemetjes en de bijtjes’ kunt beginnen. Pedagoog Anna Jansen geeft workshops seksuele voorlichting aan ouders en pedagogisch medewerkers en tipt dat je vragen of gedrag van je kinderen kunt gebruiken om ze te vertellen over seksualiteit: ‘Op vragen als: ‘Hoe komt een baby in je buik?’ kun je gewoon vertellen over een zaadje en een eitje, een piemel die in een vagina gaat en dat dat fijn voelt. Kinderen stellen vragen om de wereld te ontdekken en zijn nieuwsgierig. Zij willen weten hoe het zit, net als over zoveel andere onderwerpen. Maar bij aan seksualiteit gerelateerde thema's gebeurt het vaak dat volwassenen dit ongemakkelijk vinden en meegeven aan kinderen dat dit niet bespreekbaar is.’
 

Een andere tip

Maar om nou te gaan wachten tot je kind vragen gaat stellen, is niet zozeer de juiste aanpak. Sommige kinderen zijn nu eenmaal wat minder open hierover. Pedagoog Jansen: ‘Ook kinderen die geen vragen stellen hebben recht op informatie. Dus als je kind er zelf niet over begint, kun je situaties uit de omgeving of school gebruiken: Mees is verliefd op Berend - hoe zit dat? Op wie kun je allemaal verliefd worden? Je kunt trouwen met een man of een vrouw, enzovoorts. Om zo iets mee te geven over hetero- en homoseksualiteit.’
 

En wat zeg je dan precies?

Wees open, duidelijk en eerlijk. Ga dus geen bedekte termen gebruiken (yep, de bloemetjes en bijtjes) en zeg het zoals het is. Anna Jansen: ‘Wees eerlijk en breid de woordkennis van je kind uit. Benoem bijvoorbeeld alle delen van het lichaam. Wees hierbij positief. Benoem ook gedrag wat je ziet: ‘Ik zie dat jij aan je piemeltje zit, vind je dat fijn?’ Als je het lastig vindt om de juiste woorden te vinden om hier met je kind over te praten, dan zijn er hele leuke boeken geschreven door onder andere Channah Zwiep en Sanderijn van der Doef.’
 

Lees ook
Praten met je kind over sex: zo doet moeder Joan dat >

 

Op welke leeftijd moeten ze alles weten?

De richtlijn is dat kinderen voordat ze 8 zijn ‘alles’ al moeten weten. Anna Jansen: ‘Zij hebben dan een blauwdruk ontwikkeld over wat seksualiteit voor hen is. Kinderen stellen vaak vragen en merken aan jouw reactie als opvoeder in hoeverre zij hierin serieus genomen worden, eerlijk antwoord krijgen en of het onderwerp al dan niet beladen is. Als jij dus gewoon eerlijk antwoord geeft aan je kind dan is de kans groot dat hij later terugkomt om meer of andere dingen te vragen. Het belangrijkste wat je je kind hierbij meegeeft is dat seksualiteit bespreekbaar is.’
 

Wat moet je niet doen?

Dat is makkelijk: ga niet bestraffen en of dingen negeren. ‘Ga juist in op vragen en gedrag van je kind, en begeleid zo de seksuele ontwikkeling. Wat seksualiteit voor jou betekent heeft ook invloed op hoe je reageert op seksueel getinte vragen of gedrag van je kind. Als jouw peuter masturbeert - masturberen kan al van baby af aan en gaat om ontspanning en een 'lekker gevoel' - en je wijst dit af of bestraft het zelfs, dan geef je je kind mee dat een fijne sensatie in het lichaam en de gevoelens die hierbij horen niet gewenst of fout zijn. Terwijl je je kind eigenlijk mee zou moeten geven dat je lichaam, en later seks, iets is waar je van kunt genieten en plezier aan kunt beleven’, adviseert pedagoog Jansen.


Meer info over de trainingen van Anna Jansen vind je op Annamjansen.com

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

De juf

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Julia en de ruziënde ouders van Job.

Woensdagavond, zeven uur. Tegenover me zitten de ouders van zesjarige Job. Hij is universitair docent, zij advocaat. Hun stoelen staan zo ver mogelijk uit elkaar. Ze zijn net gescheiden. Ik friemel nerveus aan mijn kettinkje. Ze zijn bijna twintig jaar ouder dan ik; ik kom vers van de leraren opleiding. Het is niet de enige reden dat ik tegen dit gesprek opzie. Een paar dagen eerder hebben ze een scene getrapt op het volle schoolplein. Job stond er lijkbleek bij. Daarom heb ik ze gevraagd te komen praten.
 

Oorlog in mijn klaslokaal

Als ik naar hun strakke gezichten staar, denk ik: wat kan ik ze in godsnaam vertellen wat ze zelf niet bedacht hebben? Dan zie ik het verdrietige gezichtje van Job voor me. Ik moet voor hem opkomen. “Die ruzie op het schoolplein had niet mogen plaatsvinden”, zegt de vader. De moeder knikt. Ik haal opgelucht adem. Misschien wordt het makkelijker dan ik dacht. Dan vraagt de vader of hij het gebeuren mag toelichten. Per ongeluk zeg ik ja. Binnen de kortste keren is het oorlog in mijn klaslokaal. Vader verwijt moeder hem tegen de afspraken in het huis uit te hebben gezet omdat zij besloten heeft het te kopen. Moeder zegt dat hij haar ’s nachts belt en stalkt. Hij klaagt dat ze de kinderen tegen hem opzet. De verwijten vliegen als kogels heen en weer. 

De twee lijken niet meer door te hebben dat ik ook in het lokaal ben. Ik begin te begrijpen hoe Job zich moet voelen. Job. Hij was de makkelijkste kleuter van de wereld toen ik hem les gaf in groep 1. Nu slaat hij klasgenootjes, scheldt ze uit en luistert niet naar me. Hij blijft een kwartier weg als hij naar de wc moet, zodat ik hem overal moet gaan zoeken. Soms is hij overdreven positief, in een taal die te wijs is voor zijn leeftijd. Dan zegt hij: “Eet smakelijk, lieve juf.” Of: “Jij bent echt de liefste juf.”
 

Lees ook
Deze ouders hebben altijd gillende ruzie op vakantie >

 

"U maakt hem kapot"

In gedachten hoor ik hem tegen zijn ruziënde ouders om de beurt zeggen: “Jij bent de allerliefste.” Te midden van het ouderlijke gescheld voel ik boosheid opkomen. Ik zou het liefst op de tafel slaan en roepen: “U maakt hem kapot!” Maar ik mag geen partij kiezen. “Mevrouw, meneer, mag ik uw aandacht?” vraag ik. Ik moet gillen om boven ze uit te komen. Ze kijken me verdwaasd aan. “Het spijt me. Ik word een beetje door u aan gestoken geloof ik.”

Er gebeurt een klein wonder: ze kijken geamuseerd. “Hoe denkt u dat deze situatie voor Job is?” vraag ik. Ik vertel waarom ik me grote zorgen maak over Job. Ik ben niet meer geïntimideerd, de rollen zijn omgedraaid, ik praat en praat. Als ik op hou kijken de twee geschrokken en bedremmeld. En dan komt er voorzichtig een normaal gesprek op gang. Het lijkt wel of ze wakker zijn geschud.

Desgevraagd zeggen ze beiden dat ze mijn observaties herkennen. En dat ze dolgraag de oude Job terug willen. En dat ze vanuit de grond van hun hart willen proberen hun verstoorde verhoudingen opzij te zetten waar het Job betreft. Ik stel voor dat we daartoe een aan onze school verbonden therapeut in de arm nemen. Ze nemen het met beide handen aan. Bij het weggaan helpt de vader de moeder in haar jas. Ik kijk ze voldaan na. Het zijn écht keurige mensen, denk ik.

 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kinderdagverblijven_worden_volgend_jaar_fors_duurder

De kosten voor de kinderopvang gaan flink omhoog: ouders dreigen volgend jaar honderden euro’s meer kwijt te zijn.

Dat blijkt uit cijfers van de brancheorganisatie Kinderopvang.

 

Kwaliteit verbeteren

Om de kwaliteit in de kinderopvang te verbeteren, gaan vanaf 1 januari strengere eisen in voor de opvang van baby's: pedagogisch medewerkers mogen niet langer voor vier nuljarigen tegelijk zorgen, maar maximaal drie. Deze kosten worden doorberekend aan ouders en vooral kleine locaties voelen de veranderingen in de portemonnee.

 

Verhoging toeslagen

Via een verhoging van de kinderopvangtoeslag krijgen ouders wel een deel van die rekening terug, maar toch verwacht de brancheorganisatie dat de prijzen harder zullen stijgen dan de verhoging van de toeslagen. Als de berekeningen van de kinderdagverblijven bewaarheid worden, gaat een gezin met een laag inkomen, dat twee kinderen drie dagen naar de opvang stuurt, er minimaal 800 euro per jaar op achteruit. Voor eenzelfde gezin met een modaal inkomen stijgen de kosten met ruim 900 euro per jaar.

 

Niet pessimistisch

Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SWZ) ziet aan eigen berekeningen dat de verhoging van de toeslagen die extra kosten wél dekt en gaat niet uit van zo'n hoge prijsstijging. Ook ouderorganisatie Boink wil nog niet pessimistisch zijn. "We denken dat het effect op de laagste inkomens het grootst is. Dat is ongunstig, want die zijn al ondervertegenwoordigd in de kinderopvang. Maar we weten pas wat ouders gaan betalen als in het eerste kwartaal van 2019 de rekening krijgen."

Bron: AD.nl

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >