IVF miskraam
Beeld: Pexels

Tinke (35) en Tom (36) werden na zes jaar proberen en vier speciale IVF-pogingen ouders van dochter Nadine (2).

‘Op mijn vijfentwintigste raakte ik ongepland zwanger van mijn vriend Tom. We waren pas een paar maanden samen. Ik viel bijna van mijn stoel toen ik de positieve test in mijn handen hield. Ik wilde nog reizen, carrière maken, het leven leren. Nu zat er opeens een boon in mijn buik. Tom en ik besloten er na nachtenlang wikken en wegen voor te gaan; we wilden tenslotte óóit wel kinderen. Dan maar een change of plans, so be it.
 

'Niemand kan zo'n omslag zo snel bevatten'

We waren net een beetje gewend aan het idee, toen ik na elf weken zwangerschap een bloeding kreeg: een miskraam. Tom en ik waren er kapot van. Hoewel we al onze toekomstplannen gedwongen hadden omgegooid, waren we ons gaan hechten aan het leven in mijn buik. In plaats van onze oude plannen weer op te pakken, probeerden we opnieuw in verwachting te raken. Maand na maand na maand. Maar er gebeurde niks.

Ik ben er gewoon te erg op gefocust, dacht ik, ik moest mijn lichaam en geest wel tijd gunnen. Van ongewenst zwanger was ik opeens ongewenst kinderloos; niemand kan zo’n omslag zo snel bevatten. Maar na een jaar was het nog steeds niet raak. De huisarts stuurde ons nog even “de wei in”. We waren zo jong, het zou vanzelf wel lukken, zei hij – dat hadden we toch al een keer bewezen? Maar zeven maanden later waren al mijn zwangerschapstesten nog steeds negatief. Eindelijk mochten we de medische molen in.
 

'De eerste keer zwanger was een wonder'

De gynaecoloog bevestigde na lichamelijk onderzoek bij ons beiden en wekenlang wachten op uitslagen van bloed- en zaadtesten mijn angstige vermoeden: Toms zaadcellen vertoonden nauwelijks teken van leven. Dat ik de eerste keer spontaan zwanger was geraakt, mocht een wonder heten.

Vruchtbaarheidsproblemen voor je dertigste; ik dacht dat het ziekenhuis een fout had gemaakt. Maar de gynaecoloog toonde me de uitslagen zwart op wit. Omdat Toms zaad zo zwak was, stelde hij ICSI voor, een vorm van IVF waarbij één zaadcel direct wordt geïnjecteerd in een eicel. Eén seconde vloog door mijn hoofd: Ik kan Tom ook verlaten. Welk stel komt zoiets ingrijpends als een IVF-traject überhaupt zonder kleerscheuren door? Het zou me een hoop fysieke én emotionele ellende schelen. Dezelfde seconde verdrong ik die gedachte weer: er was maar één man op de hele wereld met wie ik een kind wilde, en dat was Tom.
 

'Hij had het er misschien nog wel het zwaarst mee'

Tom had het er misschien nog wel het zwaarst mee. Hij voelde zich aangetast in zijn mannelijkheid en voelde zich schuldig naar mij. Hij wist dat de weg naar een baby een lange zou worden, én hoe sterk ik hunkerde naar een kind. Bovendien was ik degene die fysiek het meest zou moeten lijden. Hoe vruchtbaar ik ook was: ík moest een intensieve hormoonbehandeling ondergaan, waarbij ik mezelf injecteerde om meerdere eicellen tegelijk te laten rijpen, die dan later door middel van een pijnlijke ingreep geoogst konden worden.

In de tussentijd kwamen we in aanmerking voor IUI (intra-uterine inseminatie), waarbij bewerkt zaad van Tom dat wél gezond was, direct in mijn baarmoeder werd gespoten. Het sloeg niet aan, net als de eerste twee terugplaatsingen van door ICSI bevruchte eicellen. Na een tweede ‘oogst’ nieuwe eicellen, sloeg de ICSI wel aan. Twee weken later kreeg ik opnieuw een miskraam.
 

'We konden het wel van de daken schreeuwen'

Het continue leven tussen hoop en vrees, de teleurstellingen en de hormoonbehandelingen trokken een wissel op onze relatie. Ik werd er vreselijk labiel en snauwerig van en had het gevoel dat we in het ziekenhuis wóónden. Van een normaal seksleven was ook geen sprake meer, dat is op sommige momenten in het traject zelfs verboden. Maar de vierde poging was het raak. Tom en ik konden het wel van de daken schreeuwen, maar durfden dat pas toen we na veertien weken zwangerschap op de echo nog steeds een krachtig kloppend hartje zagen. Het maakte ons weer stukken closer: het einde van de ellende was in zicht. Een halfjaar later werd Nadine geboren.

Mensen hebben meestal geen idee hoe zwaar zo’n medische weg naar een baby is. Mijn familie en vriendinnen wílden het wel begrijpen. Ze zagen me ploeteren – ziekenhuis in, ziekenhuis uit en met niks anders meer aan mijn hoofd dan zwanger worden - maar zo’n traject doorléven is echt heel andere koek. Ik heb me soms zó alleen gevoeld.
 

Ons eigen wonder

Tom en ik zouden dolgraag een tweede kind willen. Vaak hoor je dat dat na een IVF-behandeling toch nog spontaan gebeurt, maar in ons geval is die kans heel klein. En de hele medische molen opnieuw in, dat trek ik niet meer. Dus we houden het ondanks onze wens bij één kind. We zijn enorm gelukkig met Nadine; dat zij er is, is ons eigen wonder.’
 

 

IVF of ICSI?

In vitro fertilisatie (IVF) betekent letterlijk ‘bevruchting in glas’. Buiten jouw lichaam brengt de embryoloog de gezonde zaadcellen van de man in contact met de eicel. ICSI staat voor intra-cytoplasmatische sperma-injectie en is een vorm van IVF, maar hierbij injecteert de specialist buiten het lichaam één geselecteerde zaadcel direct in de eicel. Dat gebeurt vooral bij stellen waarvan de man sterk verminderd vruchtbaar is.

Zodra er bevruchting plaatsvindt, plaatst de arts het embryo – soms twee - na een aantal dagen terug in de baarmoeder. Ongeveer 20% van alle IVF-behandelingen resulteert in een zwangerschap, en ongeveer 2% van de Nederlandse baby’s zou geboren worden na een IVF- of ICSI-behandeling.

Ongeacht haar eigen vruchtbaarheid, moeten alle vrouwen meerdere hormoonbehandelingen ondergaan voor IVF. In een normale cyclus rijpt slechts één eicel; dankzij de hormonen worden dat er vijf tot tien. De rijping is te volgen door middel van vaginale echo’s. Zo weet de arts ook wanneer het tijd is om de eitjes te “oogsten”.

Critici beweren dat ICSI risicovoller is dan IVF. Bij een gewone IVF-behandeling dringt één (de sterkste) van de duizenden zaadcellen in de eicel door. Bij ICSI kiest de embryoloog een goed ogende zaadcel uit voor bevruchting. Het injecteren in de eicel zou bovendien het chromosoommateriaal van de eicel kunnen beschadigen. Maar: diverse onderzoeken spreken dat tegen.

In het basispakket van de zorgverzekeraar zijn drie IVF-behandeling opgenomen. Sommige aanvullende verzekeringen vergoeden meer behandelingen.

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Zo fijn als je kind lekker in z'n vel zit op school. Heeft jouw kind een juf of meester die je graag extra in het zonnetje wilt zetten? Doe dan vooral mee met deze winactie in samenwerking met Fleurop.

Ook bij Kek Mama weten we hoe belangrijk juffen of meesters zijn. Kek Mama's Marieke is daarom klassenmoeder: ‘Mijn zoon Jelte heeft twee topjuffen die samen les geven in groep 5: de kinderen gaan altijd met heel veel plezier naar school en zitten lekker in hun vel. Dat is al genoeg reden om ze in het zonnetje te zetten. Er zijn drie momenten in het jaar waarop ik ze wil bedanken: op de dag van de leerkracht, op hun verjaardagen en natuurlijk tijdens het Grote Bedankmoment op de laatste schooldag. De weken voor deze dag zijn altijd hectisch, en ik bedenk altijd te laat dat ik als klassenmoeder iets moet organiseren om de juffen te bedanken. Een mooie bos bloemen biedt dan uitkomst, want een groot succes en snel geregeld. Ik laat de kinderen allemaal een labeltje met een bedankje schrijven en deze bevestig ik aan de bloemen. Niet alleen heel persoonlijk, maar het staat ook feestelijk. En dat dus maal twee.’

 

Mooie traditie

Op sommige scholen herhalen klassenouders hun successen. Hoofdredacteur Sara van Gorp: ‘Aan het eind van het jaar neemt elk kind altijd één bloem mee. Daar wordt een geweldig boeket van gemaakt door de klassenouders, mooie traditie. En terecht, want zonder juffen en meesters zijn we nergens.’ Ook bij de school van Kek Mama's Jorinde houden ze van tradities: ‘Ze hebben mijn kind dit jaar echt gezíen, waardoor hij meer bloeit dan ooit tevoren. Een bedankje is dus wel op z'n plek. Vlak voor de zomervakantie zamelt onze klassenmoeder geld in bij alle ouders, voor één mooi cadeau voor de juf of meester. Theaterkaartjes bijvoorbeeld, of iets leuks voor op reis. Leuker dan 27 flesjes badschuim, denken wij.’

Beeldredacteur en stylist Maureen maakt echt werk van het afscheid van de meesters en juffen. ‘We zijn onlangs verhuisd van het westen naar het oosten van het land. Een spannende periode voor mijn dochter, maar mede dankzij het warme welkom van haar juffen voelt ze zich helemaal thuis in onze nieuwe woonplaats. Ik laat mijn dochter daarom op de zijkanten van een dik memoblok iets schrijven en tekenen. Grappige pen erbij en strik eromheen. Zo hebben haar juffen alvast een vers notitieblok voor het begin van het nieuwe schooljaar voor op hun bureau.’
En vormgever Karen duikt altijd de keuken in: ‘Onze zoon gaat elke dag met zoveel plezier naar school omdat hij een veelzijdig aanbod krijgt waar hij uit mag kiezen - natuurlijk wel in overleg met zijn meester en juf. Hij wordt heel goed begeleid en we zijn de leerkrachten dankbaar voor hun inzet. Daarom geven we ze aan het eind van het jaar altijd een zelfgebakken taart.’

 

Doe mee en maak kans

Je kind brengt enorm veel tijd op school door – fijn en belangrijk dus, dat-ie daar lekker in z’n vel zit. Hoe geweldig is het dan als je een juf of meester hebt bij wie jouw kind een goede tijd heeft gehad, of die je kind extra heeft geholpen in periodes dat het lastiger was dan je zou wensen.

Wil jij de juf of meester van jouw kind graag bedanken? Klik hier. Wie weet gaat Kek Mama's Sara samen met Fleurop die juf of meester dan in het zonnetje zetten en krijgt hij of zij een spectaculaire verrassing met bloemen. En dat is nog lang niet alles: als extraatje krijgt de juf of meester ook een jaar lang een mooi boeket voor in de klas. Leuk: degene die de winnende juf of meester heeft opgegeven, krijgt ook een boeket van Fleurop. 


Zelf nog op zoek naar een cadeau? Fleurop heeft een speciale selectie van mooie boeketten gemaakt om juffen en meesters te bedanken. 

 

fotoserie leven van jongensmoeder

Klimmen, klauteren, fietsen door regenplassen en wroeten in de modder: het geldt niet voor iedereen, maar de meeste jongens houden wel van een beetje actie. Dat bewijst deze fotoserie van de zoons (4, 7 en 9) van Sara Liz op Bored Panda wel.

Als jongensmoeder moet je niet vies zijn van modder...

jongensmoeder

jongensmoeder

 

Natte kleding...

jongensmoeder

jongensmoeder

jongensmoeder

 

Of verf.

jongensmoeder

 

Lees ook
Lieve fotoserie: 10x jongens met een pop >

 

En vergeet ook niet dat je kind jou, z'n vader...

jongensmoeder

 

Of z'n broertje...

jongensmoeder

 

Kan gebruiken als klimrek.

jongensmoeder

 

Maar verder zijn ze vooral heel erg lief.

jongensmoeder

jongensmoeder

jongensmoeder


Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >