opvoedadviezen
Beeld: Pexels

Als je een kind hebt, bemoeit ineens iedereen zich met je. Van schoonmoeders tot wildvreemde vrouwen bij de kassa.

Carla (40) is er helemaal klaar mee: “Het spreekwoord de beste stuurlui staan aan wal had ik hoogstpersoonlijk kunnen bedenken met drie jongens van acht, negen en elf. Iedereen bemoeit zich met de opvoeding. Mijn moeder en schoonmoeder, tantes en de onbekende dame in de supermarkt – want opvallend genoeg zijn het altijd vrouwen.

‘Pak die speen lekker af, binnen drie dagen is-ie hem vergeten.’ Zat ik een week met een hysterisch kind. Of: ‘Je moet je kinderen niet van die gewelddadige games laten spelen, worden ze hartstikke hyper van.’ Maar als ik de Playstation uitgooide, zat ik de hele woensdagmiddag met drie stuiterballen. ‘Je geeft toch wel een halfjaar borstvoeding hè?’ ‘Laat hem gewoon een uurtje huilen, dan slaapt hij vanzelf wel door.’ ‘Je moet ze geen pistooltjes geven, daar worden ze agressief van. En geen suiker, want dat maakt ze druk.’
 

'Ik kan het príma zelf, dat opvoeden'

Toedeledoki met al je wijsheden. Ik lach vriendelijk, bedank voor de tip, en bepaal het vervolgens lekker zelf. Ik heb drie heerlijke kerels die het goed doen op school. Ze hebben niet buitensporig veel botbreuken opgelopen en zijn lief voor hun medemens. Ik kan het príma zelf, dat opvoeden, zonder al die oma’s en aanverwante bemoeiallen.”

Voor Joyce (38) blijft het elke keer weer slikken wanneer haar schoonmoeder op visite komt. “Bij ongeveer alles wat mijn kinderen doen, zegt ze tegen mijn man: ‘Nou, Peter, zo hebben we jou niet opgevoed.’ Ze zegt het als de kinderen ons tutoyeren. Als ze zelf iets te drinken pakken. Als ze even op de iPad zitten... Om gek van te worden.”
 

Bemoeizuchtige nicht

Ook Marloes (33) telt geregeld tot tien tijdens familiebezoek. “Ik heb een nichtje dat bij alles zegt: ‘Nou, dat hoeft die van mij niet te proberen.’ Wanneer mijn tweejarige zoon met eten gooit. Onder de chocola zit. Op z’n stoel staat of me slaat. Oké, dat laatste mag natuurlijk ook niet, maar ik zet hem niet meteen voor straf buiten in de tuin met de schuifpui dicht, zoals zij.”

“Of zoals mijn schoonzus die bij me kwam kramen”, vult Margit (39) aan. “Heel lief natuurlijk, maar achteraf had ik nooit op haar aanbod moeten ingaan. Ik werd net wakker uit mijn middagslaapje toen ik ijverig heen-en-weer geloop op de bovenverdieping hoorde. Bleek ze alle babykleertjes opnieuw gewassen te hebben. ‘Ze stikten van de wasverzachter’, zei ze moederlijk. ‘Weet je wel hoe slecht dat is voor de huid van je baby?’ Tot overmaat van ramp had ze nog een truitje verziekt ook.”
 

Babyfoon bij de buren

Marloes weet er alles van: “Een buurvrouw met nul kinderen beweerde dat ik mijn huilende babydochter gewoon moest negeren ’s nachts, dan zou ze vanzelf wel doorslapen. Excuse me? Neem een kind, en wallen, en chronisch slaapgebrek en dan heb je recht van spreken.”

“Breek me de bek niet open”, zegt Christa (36). “Mijn zusje vond het onbegrijpelijk dat ik mijn peuterzoon niet gewoon liet slapen met de babyfoon bij de buren terwijl ik naar haar feestje kwam. Dertig kilometer verderop.”
 

Kipnuggets zonder bestek

Merel (28) dacht dat ze zo ongeveer het doodvonnis van haar babyzoon had getekend toen haar schoonzus het tijdens een bezoekje op een hysterisch gillen zette. “‘Wat doe jíj nou?’, riep ze, ‘geef jij je kind een wórtel?’ Die wortel was gekookt en zo zacht dat-ie bijna als puree in zijn knuistje verdween. Mijn schoonzus rukte de wortel resoluut uit zijn handen en keek me berispend aan. Levensgevaarlijk, oordeelde ze. Wist ik wel hoeveel kleine kinderen stikten?” 

Don (34): “Een buurvrouw die de deur bij ons platloopt omdat onze kinderen samen spelen, rukte een tijdje geleden het bordje van mijn tweejarige zoon uit zijn handen. De reden: hij at zijn kipnuggets met zijn vingers. Foeterend stopte ze hem een vork en mes toe. ‘Zo. Nu kun je verder eten’, zei ze.”

Eef (38) kreeg de volle laag van haar vegetarische (én kinderloze) vriendin, toen ze haar zoon op zijn eerste verjaardag een knakworstje gaf. “Alsof ik hem veranderde in een of andere moordmachine. Dat ongerepte lijfje, voerde ik dat nou echt een dood beest? Houd zelf lekker eerst even een kind in leven.”
 

Lees ook
'Opvoeden? Ik doe maar wat' >

 

IJskoude blik

Toch zijn ongevraagde adviezen wel wat meer dan alleen irritant. Zoals bij Rosalie (39). “Mijn zoon van acht concentreert zich slecht. Best onhandig in groep vijf, dus lieten man en ik een pedagogisch rapport opstellen. De uitkomst was overduidelijk: niks aan de hand.

En toch sprak zijn juf na het lezen van het rapport de legendarische woorden: ‘Het is echt beter als je naar medicatie gaat kijken. Daar wordt hij veel gelukkiger van.’ Hoorde ik dit nou goed? Was de juf opeens ook psychiater? Ik heb het gemeld bij de directie en de onderwijsinspectie.” Niet de beste manier om de sfeer goed te houden, ontdekte Rosalie. “Sindsdien begroet de juf me met een ijskoude blik en negeert ze me straal. Ik voel me allesbehalve welkom in haar klas. Heel ongezellig. Zo had ik me deze periode in het leven van mijn kind niet voorgesteld.”
 

'Die vrouw tilde gewoon mijn dochter op'

Soms kan ongevraagde bemoeienis gelukkig wél goed uitpakken, ontdekte Dunya (34). “Amra was drie jaar oud en een zeer temperamentvolle peuter. Tijdens een dagje in de dierentuin zat ze in haar wandelwagen op het terras en begon ze vreselijk te gillen. Gáán we weer, dacht ik. Wil ze natuurlijk weer ketchup bij haar frietjes in plaats van mayo.

Toen ik op zoek ging naar een zakje ketchup zag ik dat een oudere dame haar losgespte uit de kinderwagen. ‘Hallo, wilt u van mijn dochter afblijven?’, riep ik geschrokken. Ik trok een sprint naar het tafeltje. De vrouw had Amra al in haar armen. ‘Kijk dan,’ zei ze, ‘er zat een wesp tussen haar beentje en de zitting. Ze is gestoken.’ Ik kon wel door de grond zakken.”
 

'Hij at kattenbrokjes'

“Herkenbaar”, grijnst Mariëlle (32). “Ik zat lekker aan de wijn op een borrel bij de buren, toen een onbekende vrouw met mijn zoon van anderhalf kwam aanlopen. ‘Je moet hem niet alleen in de tuin laten,’ zei ze, ‘je weet nooit wat-ie in zijn handen krijgt.’ Wat was dit nou weer voor irritant mens? Mijn kind zag er toch stralend uit? Al snel begreep ik waarom: hij bleek zojuist een bakje kattenbrokjes verorberd te hebben.”
 

Gewoon oplettendheid

Saskia (43) ziet bemoeizucht dan ook maar gewoon als oplettendheid. “Wist ik veel dat een kind van één jaar waxinelichtjes eet. Ik had hem het hele kaarsenplateau laten eten als mijn zus destijds niet belerend had gezegd dat het heel onverantwoord was kaarsen op de salontafel te laten staan als er een dreumes door de kamer scharrelde. Op dat moment had hij de eerste hap al bijna genomen. En als mijn buurvrouw het niet raar had gevonden dat ik mijn tienjarige zoon nog steeds niet alleen naar school liet fietsen, was hij als twaalfjarige nooit klaar geweest voor de middelbare school.

Soms zijn die ongevraagde adviezen best waardevol. Zolang je het gros maar gewoon vrolijk in de wind blijft slaan, want van een hapje kaarsvet is nog geen kind doodgegaan, denk ik. Wat ze ook zeggen: mama knows best. Meestal.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama 06-2017.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

9 aanslagen interieur
Beeld: Unsplash

Dacht Kek Mama’s Jorinde met haar best-wel-grote kinderen eindelijk van het wagenpark in de woonkamer af te zijn, slepen zonen van 9 en 11 gameconsoles en smoezelige tennissokken naar binnen. Dág verantwoord interieur. Daarom: 9 onvermijdelijke kinderaanslagen op de inrichting, waar je stiekem reuze van geniet.

  1. Ze wilden een puppy, dus het leek zo’n leuk compromis, dat hippe, witte designaquarium. Tot ik ontdekte dat de lamp ook ’s avonds aan moet blijven (voordat Giny de Gup en Gerard Garnaal inclusief warmwaterbeplanting het loodje leggen). En mijn zo zorgvuldig warm verlichte woonkamer opeens gehuld is in oogverblindende TL.
     
  2. Die pup kwam er natuurlijk toch. En weegt nu bijna dertig kilo. Waardoor naast de lichtgrijze bank (met vette kindervingervlekken én pootafdrukken) nu een onooglijke hondenmand staat, die de komende vijftien jaar als dreigende bron van vlooien de feng shui blokkeert.
     
  3. Die vingervlekken beperken zich gelukkig slechts tot de meubels, ramen, en muren in het trappenhuis (want waarom zou je de leuning vastpakken als je na het kuilen graven eigenlijk veel beter tegen de muur kunt steunen?). Naast de schoonmaakmiddelen prijkt dus een reusachtige pot witte latex. Ach, ik was toch altijd meer een klusser dan een poetser.
     
  4. Dat fel begeerde winterdorpje in pvc-sneeuw klonk nog best gezellig. Toen het kerst was. Tot het reuzenradje tegen dennendecor niet alleen knipperende lichtjes bleek te bevatten, maar óók nog een muziekje. Dat na een maand fulltime spelen op twee AAA’tjes nog steeds niet stuk is. En nee, het kan nog niet naar zolder. “Het is een wínterlandschap, mam. Geen kerstversiering. Zie jij de zon al schijnen?”
     
  5. DE LEGO IN PRIMAIRE KLEUREN. Want ja, daar spelen ze dus ook nog mee als ze elf zijn.
     
  6. O, en de gameconsole kan natuurlijk prima achter gesloten deurtjes in het tv-dressoir. Maar ja, daar werken de arena’s van Skylanders, Lego en Disney niet. Daar gaat dus de zorgvuldig gestileerde vazencollectie. De kinderen vinden hem juist stukken decoratiever nu, met Captain America, Batman en Luke Skywalker er al zwaardvechtend tussen.
     
  7. En wat doen die gedragen tennissokken in de magnolia?! Die horen op z’n minst in de immer aanwezige prop vuile was op de trap naar boven.
     
  8. Oké, de galerij met ingelijste kindertekeningen is een pronkstuk, werkelijk waar. Mijn felbegeerde kunstreproductie moest er wel voor wijken, maar hé: dit zijn tenminste originelen.
     
  9. Maar het aller-, allermooiste pronkstuk dat in een kinderloos leven niet eens de voortuin had gehaald, staat onder een stolp op mijn nachtkastje. Een glanzend porseleinen paard met strass-steentjes, dat ze speciaal voor mij kochten van hun eigen zakgeld. Omdat ze zeker wisten hóe prachtig ik het zou vinden.

Ze hadden helemaal gelijk.

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

slimme trucs ouders

Kinderen zijn er een ster in: papa en mama om de tuin leiden. Dat ouders er zelf ook wat van kunnen, bewijzen deze hilarische foto's van Buzzfeed

Wie is er aan het winnen, jongens?

 
 

Zo blijft de kleine wel even zoet

 

#dadinvention

Een bericht gedeeld door Kelly (@_kellyarthur) op

 

 

 

 

Papa is liever lui dan moe

 
 
 
 

Nooit meer twijfelen: wie is wie?


 

Je dacht toch niet dat mama alles ging schoonmaken?

 

Get cleaning girl 😂💖 #babymop #babymops #bestinvention #babygirl

Een bericht gedeeld door Sam Ginnifer (@samginnifer) op

 

Zo komt de aap wel uit de mouw


 

Nooit meer zeuren om een ijsje

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >