Hapjes maken voor het schoolkerstdiner, koekjes bakken of meehelpen met de kerstviering: helaas gaat dit niet altijd even goed. Deze zes vrouwen deelden hun kerstfails met ons. 

Nienke: "Ik had die donderdag zelfs vrij genomen om kerstboomkoekjes te gaan bakken - in drie allergenen-varianten - want op de school van mijn dochter kwam niemand met kant-en-klare stol of chocolaatjes aanzetten, had ik de jaren ervoor gemerkt. Wel jammer dat de juf op woensdag vragend naar mijn lege handen keek. Tijd om alsnog te gaan bakken had ik niet, waardoor ik die avond toch beschaamd een pak kerstkransjes opentrok. Wist ik veel dat de dag was veranderd, de kerstviering was al jaren op de donderdag en ik had de datum niet gecheckt."

 

Mieke: "Ik ben echt geen keukenprinses, maar voor het kerstdiner op school had ik me uitgesloofd: homemade erwtensoep voor de leerkrachten en de andere hulpouders. Wat er misging weet ik nog steeds niet, maar toen de volgende dag de ene ouder na de andere juf in de groepsapp meldde ziek te zijn, voelde ik me toch wat bezwaard."

 

Sara: “Stiekem leek het me heel leuk te oberen tijdens het kerstdiner op school. Maar toen de juf daar mijn vriend voor vroeg en ik me liet ontvallen dat ik dat ook wel wilde, hoorde ik: ‘Het is een erebaantje, daar word je voor gevraagd.’ Heb ik weer.”

 

Yuko: "Ken je die moeder die altijd overal te laat is? Dat ben ik. Ik had nog zo mijn best gedaan voor het eerste kerstdiner van mijn zoon op school, maar natuurlijk stond er die dag een enorme file en was ik een klein beetje te laat vertrokken van mijn werk. Ik kwam binnen toen mijn zoon - die bij de viering een boom speelde - net zijn kostuum uittrok. Zowel mijn man als mijn kind hebben me een dag niet aangekeken."

 

Marion: "Ik ben een notoire briefjesmisser, dus toen ieder kind in de klas van mijn dochter die ochtend op school kwam met lege melkpakken, jampotten en schoenendozen, wist ik dat ik weer eens iets over het hoofd had gezien: de kerstknutselochtend. Gelukkig kreeg ze spullen van andere kinderen, maar ik voelde me nogal ontaard."

 

Daniëlle: "Ik durf bijna niet meer terug te denken aan de kerstviering van vorig jaar. Ik had alles geregeld, was weken in touw geweest terwijl ik ook een belangrijke werkdeadline had. Nachten doorgegaan en hondsmoe, maar de kerstviering was het waard. Het was geweldig, met een kerstspel, en vuurkorven, een ware karaoke met kerstliedjes en een uitgebreid hapjesbuffet. Daarna voelde het alsof er een last van mijn schouders was gevallen en bij het opruimen - toen mijn man onze kinderen al mee naar huis had genomen - besloten een paar andere hulpouders en ik dat we wel een glüjweintje hadden verdiend. Afijn, later die avond verzocht de directeur ons om onmiddellijk op te houden met onze loeivalse kerstkaraoke en zelf de rotzooi op te ruimen voor we naar huis gingen. Ik durfde de volgende dag bijna niet op het schoolplein te komen."