Jan Heemskerk

Kek Mama columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. Hij legt het ons nog één keer uit. Deze maand: schuldgevoel.

 

Zielig.
Mevrouw Heemskerk vindt veel dingen zielig. Vooral voor Willem, ons kind. Die heeft ze bijvoorbeeld iets beloofd ("We gaan vanmiddag lekker zwemmen!''), maar daar komt dan per ongeluk niks van. Bijvoorbeeld omdat we eerst met hem moesten voetballen, daarna tosti’s gingen eten in de kantine, en hij nog wilde dronevliegen of minecraften met Willem van de buren. En óók Enzo Knol kijken op de iPad, gitaar oefenen, huiswerk maken en trampolinespringen. Waardoor het zwemmen dus onmogelijk kon doorgaan, vanwege gebrek aan dag. Het kind, want het is tenslotte een kind, doet dan verdrietig en trekt een prutlip: "Je had het bloooofd!" En dan voelt ze zich dus schuldig.

Het schuldgevoel van mevrouw H. blijft overigens niet beperkt tot het kind. Ze voelt zich al schuldig over de kat als-ie twee dagen alleen moet thuisblijven en dan ‘zo eenzaam’ is (met genoeg brokken, paté, water en kattenmelk voor een kattenweeshuis). Ze voelt zich schuldig jegens haar werk als ze te laat vertrekt van huis, omdat ze eerst nog moet opruimen, want anders voelt ze zich schuldig omdat haar ouders moeten oppassen in een rommelig huis. Ze voelt zich schuldig omdat ze haar vriendinnen verwaarloost. Ze voelt zich schuldig omdat ze te moe of te lui is om te sporten, wel te veel koekjes en chips eet en de krant nog had moeten lezen, maar te moe. Ze voelt zich eigenlijk over bijna alles schuldig behalve, bedenk ik me nu, de eventuele verwaarlozing van haar echtgenoot, ikzelf.

Vrouwen hebben dat, schuldgevoel. Wij mannen vinden dat mal. Omdat wij ons zelden tot nooit schuldig voelen. En voor je nu kwaad wordt en zegt dat we harteloze wezens zijn, daar is een reden voor: wij voelen ons nooit schuldig over iets omdat we a) dan wel een andere keuze hadden gemaakt, of b) niets aan de situatie kunnen veranderen, de beste keuze al hebben gemaakt, waardoor het dus geen zin heeft ons daar verder druk over te maken of ongelukkig over te voelen. Het klinkt rationeel en dat is het ook. Maar soms mag je je best afvragen of je gevoel iets toevoegt of niet. Voel je je dus weer een keer schuldig, doe dan als een man: vraag je eerst af of je geen andere keuze hebt (van de koekjes afblijven, thuisblijven voor je kind, een werkster nemen of je dikke bips naar Bootcamp slepen). Zo ja, handel daar dan naar, en zo nee, leg je bij de situatie neer. Je dán nog schuldig voelen is verspilde energie, en als ik het zeggen mag, borderline aanstellerig.

Jan Heemskerk (52) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl

Kim Pieters

Kim Pieters (39), actrice en moeder van Jacob (7) en Ebe (4) vond de babytijd van haar jongens pittig. “Nu ze groter worden en we hele gesprekken voeren, vind ik moeder zijn leuker.”

Ze deed een tijdje wat rustiger aan na haar hoofdrol in de serie Julia's Tango en het tv-programma Wie is de Mol?. Kreeg twee zonen en speelde in in kleine theaterproducties. Drie jaar geleden had ze een rol in Meiden van de Herengracht en onlangs in Zomer in Zeeland. Nu staat ze op de planken in de reizende theatervoorstelling Guilty pleasures - onderdeel van de Powervrouwen-reeks van Bos Theaterproducties. “Een lekkere lichte avond met veel meezingliedjes,” zegt Kim, “vol herkenbare situaties. Over schoolpleinmoeders en vriendinnen op een paaldanscursus. Na afloop van de voorstelling bouwen we een feestje in de foyer, waar we nog even doorgaan.” Guilty pleasures zijn er namelijk om gevierd te worden, vindt ze.

“Waarom zou je je schamen voor wat je leuk vindt? Ik hou er wel van, een tacky randje. Dansen op de Backstreet Boys, Rick Astley en John Denver.” Ze schaamt zich hoe dan ook niet snel. “Ook niet nu ik opeens moet zingen op het podium. Schijt, denk ik dan. Ik ben niet de beste zangeres, maar ik vind het gewoon leuk om te doen.”
 

Schuldgevoel

Deze generatie worstelt met schuldgevoel, vindt Kim. In Guilty pleasures zit een diepere laag over de verplichtingen die schudgevoelens met zich meebrengen. “We zijn zó bezig met wat anderen van ons denken. Dat draagt niet bij aan een positief zelfbeeld. Jammer vind ik dat. Nu ik ouder word, maak ik me gelukkig minder druk om wat de buitenwereld denkt en vertoon ik minder sociaal wenselijk gedrag.

Ik heb een vriendin die elke keer als we elkaar zagen cadeautjes meenam voor mijn kinderen. Superlief, maar daardoor kreeg ik het gevoel dat ik dat terug moest doen. Voor mijn gevoel schiep het een verplichting, terwijl het voor mij helemaal niet draait om materie. Ik ben liever attent met aandacht. Ik waardeer het enorm als ik díe terugkrijg van vriendinnen. Een belletje om te vragen hoe een auditie ging, bijvoorbeeld. Ik heb ook een vriendin die structureel elke verjaardag vergeet, maar wel altijd voor me klaarstaat. Dáár gaat het voor mij om.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: schuldgevoel >

 

Cadeautjes

Al die gedragscodes en verplichtingen; ik durf me er nu steeds meer tegen uit te spreken. Soms best eng om te doen, maar ik merk dat anderen dat waarderen. Op het schoolplein van de kinderen had ik het onlangs met een paar moeders over cadeautjes voor een kinderverjaardag. Vroeger kreeg ik gewoon vijf gulden van mijn ouders, en daar moest ik het dan voor regelen.

Als je nu kijkt naar de bedragen... Ik vind vijftien euro voor een partijtje best veel; als we allemaal een tientje inleggen, kopen we met z’n tienen één mooi voetbalpak en is dat kind dolgelukkig. Toen Jacob drie jaar geleden net op school zat, ging ik daar nog wel in mee. Dacht: o, dat hoort dus blijkbaar zo. Net als die klassenapps die maar doorgaan. Nu zet ik die gewoon op stil. Ik laat me niet meer gek maken. Al scheelt het dat ik niet zoveel op het schoolplein sta, omdat mijn vriend Peter de jongens meestal wegbrengt, op weg naar zijn werk.”
 

Betrokkenheid

Natuurlijk draagt Kim wel haar steentje bij als hulpmoeder: “Luizenpluizen bijvoorbeeld. Of de klas versieren met sinterklaas en vlak voor de vakantie speelgoed schoonmaken. Als ik drie keer per jaar iets doe op school, vind ik dat echt zat. Ik vind het prima om te helpen, maar doe het vooral uit gevoel van betrokkenheid met mijn kinderen.”
 

Het hele interview staat in Kek Mama 10-2018.

 

 

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Nina Pierson zwanger van tweede kind

Nog meer prachtig babynieuws: Nina Pierson is opnieuw moeder geworden van een dochter.

Nina beviel twee weken geleden al van haar dochter, maar maakte het nieuws nu pas bekend op haar Instagrampagina. Het meisje heeft de naam Bodi Jane Moon gekregen.

 

Verliefd

"We zijn tot over onze oren verliefd! Ze is thuis in bad geboren en het was weer zo’n intense, mooie en spirituele ervaring", schrijft Nina op Instagram. Ook laat ze weten tot eind oktober offline te blijven. "Maar wilde dit mooiste nieuws wel alvast even met jullie delen."

 

 

Leukste nieuws

Nina maakte in april bekend opnieuw zwanger te zijn. Het leukste nieuws van de wereld, schreef ze toen op Instagram.

 

'Ze is goed zoals ze is'

Eerder vertelde Nina in Kek Mama openhartig over haar bedrijf SLA, gezond eten, dochter Ella en bewust opvoeden: 'Ik was een helse puber, was veel bezig met jongens; ik had mijn eerste vriendje op mijn dertiende, werd twee keer van het gymnasium gestuurd en bleef twee keer zitten. Toch lieten mijn ouders me vrij en veroordeelden ze me nooit. Ik hoop dat ik in dat opzicht net zo’n ouder kan zijn voor Ella. Dat ze weet dat ze goed is zoals ze is.'


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >