Jan Heemskerk

Kek Mama columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. Hij legt het ons nog één keer uit. Deze maand: schuldgevoel.

 

Zielig.
Mevrouw Heemskerk vindt veel dingen zielig. Vooral voor Willem, ons kind. Die heeft ze bijvoorbeeld iets beloofd ("We gaan vanmiddag lekker zwemmen!''), maar daar komt dan per ongeluk niks van. Bijvoorbeeld omdat we eerst met hem moesten voetballen, daarna tosti’s gingen eten in de kantine, en hij nog wilde dronevliegen of minecraften met Willem van de buren. En óók Enzo Knol kijken op de iPad, gitaar oefenen, huiswerk maken en trampolinespringen. Waardoor het zwemmen dus onmogelijk kon doorgaan, vanwege gebrek aan dag. Het kind, want het is tenslotte een kind, doet dan verdrietig en trekt een prutlip: "Je had het bloooofd!" En dan voelt ze zich dus schuldig.

Het schuldgevoel van mevrouw H. blijft overigens niet beperkt tot het kind. Ze voelt zich al schuldig over de kat als-ie twee dagen alleen moet thuisblijven en dan ‘zo eenzaam’ is (met genoeg brokken, paté, water en kattenmelk voor een kattenweeshuis). Ze voelt zich schuldig jegens haar werk als ze te laat vertrekt van huis, omdat ze eerst nog moet opruimen, want anders voelt ze zich schuldig omdat haar ouders moeten oppassen in een rommelig huis. Ze voelt zich schuldig omdat ze haar vriendinnen verwaarloost. Ze voelt zich schuldig omdat ze te moe of te lui is om te sporten, wel te veel koekjes en chips eet en de krant nog had moeten lezen, maar te moe. Ze voelt zich eigenlijk over bijna alles schuldig behalve, bedenk ik me nu, de eventuele verwaarlozing van haar echtgenoot, ikzelf.

Vrouwen hebben dat, schuldgevoel. Wij mannen vinden dat mal. Omdat wij ons zelden tot nooit schuldig voelen. En voor je nu kwaad wordt en zegt dat we harteloze wezens zijn, daar is een reden voor: wij voelen ons nooit schuldig over iets omdat we a) dan wel een andere keuze hadden gemaakt, of b) niets aan de situatie kunnen veranderen, de beste keuze al hebben gemaakt, waardoor het dus geen zin heeft ons daar verder druk over te maken of ongelukkig over te voelen. Het klinkt rationeel en dat is het ook. Maar soms mag je je best afvragen of je gevoel iets toevoegt of niet. Voel je je dus weer een keer schuldig, doe dan als een man: vraag je eerst af of je geen andere keuze hebt (van de koekjes afblijven, thuisblijven voor je kind, een werkster nemen of je dikke bips naar Bootcamp slepen). Zo ja, handel daar dan naar, en zo nee, leg je bij de situatie neer. Je dán nog schuldig voelen is verspilde energie, en als ik het zeggen mag, borderline aanstellerig.

Jan Heemskerk (52) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >