Er zijn laat maar waaien-moeders en keurige moeders die griezelen van een huis vol speelgoed. En allemaal hebben ze zo hun eigen manier om de stroom Barbies, Lego en ander spul te managen. “Die plastic troep doet pijn aan mijn ogen.”

Foto 1
Martine Gerwig (30) is getrouwd met Maarten (40) en moeder van Bien (4) en Cato (3).
“Ik word helemaal blij als ik de speelkamer binnenstap en die speelgoedexplosie zie. Hier kunnen onze meiden uren spelen. Dit prikkelt de fantasie toch veel meer dan zo’n opgeruimde speelhoek? Bien en Cato weten alles haarfijn te vinden. Opruimen kunnen ze nog hun hele leven. Maarten kan het minder goed hebben, maar zolang het maar schoon is vind ik alles prima.”

Foto 2
Chantal Bakker (40) woont samen met Danny (44) en is moeder van Marie Louise (10).
“Het doet gewoon pijn aan mijn ogen, al dat afzichtelijke kinderspeelgoed. Maar hoe lelijker het is, hoe mooier mijn dochter het vindt. Toen ze klein was, kwam ik nog wel weg met houten speelgoed. Of nostalgisch plastic, van dat retrospul – dat vind ik ook nog wel gaaf. Maar Barbies, Lego en felgekleurde knuffels met veel te grote ogen… het is allemaal spuuglelijk. Daarom ruim ik het na het spelen zo snel mogelijk op in mooie dozen. Geen plastic exemplaren, dat snap je. En zodra ze er minder mee speelt, verhuist de zooi naar boven.”

Foto 3
Sandra van Kooij (40) is getrouwd met Gerard (53) en moeder van Mats (12), Joy (10) en Fabiënne (8).
“Bij ons is iedereen verantwoordelijk voor z’n eigen troep. Ik kan het niet hebbe nals de kinderen er een zooi van maken. Als ze ermee spelen, mogen ze lekker hun gang gaan, maar als ze ergens mee klaar zijn, verwacht ik dat ze het opruimen. Als ik de kamer binnenkom, mijn nek breek over alles wat over de grond verspreid ligt en er is geen spelend kind te bekennen, ben ik meteen chagrijnig.”