Kan haar het schelen dat je er een houten kont in krijgt. Als het even kan haalt Sonja haar oude volkswagenbus van stal en zet het met man en kinderen op een toeren.

“Vijf jaar geleden tikte mijn vriend Tim, die helemaal lyrisch is van oldtimers, ons kraakheldere blauwe busje – met roestplekjes, dat dan weer wel – voor een schappelijke prijs op de kop. Ik was op slag verliefd; zag mezelf à la Yvon Jaspers toeren over boerenlandweggetjes. Braaf spelende kinderen op de achterbank. Strakke bovenarmen door het zwaaien – werkelijk iedereen gaapt je aan als je met een oldtimer op pad gaat. En ’s avonds geen gehannes met binnen- en buitententen, luchtbedden en gaspitjes. Tijdens de eerste overnachting in onze Volkswagenbus viel ik keihard van die wolk. Door de beperkte ruimte deed ik geen oog dicht; onze dochter Anique (toen twee jaar) sliep bij ons in bed en hijgde letterlijk in mijn nek. Van mijn rug was niets meer over. De uitklapbare bank voelde door een paar lakens en dekens écht niet zachter aan. “Dit moet anders”, snauwde ik de volgende ochtend chagrijnig.”

Primitieve zomerstekkie
“Tim ging aan de slag. Hij creëerde een kinderbedje tussen het dashboardkastje en de voorstoelen van de bus. Met gordijnen en stoffen hangkastjes voor Aniques speelgoed maakten we er een vierkantemeterkamer van. Zodra de bus nu uit zijn winterslaap ontwaakt, verhuist onze dochter een deel van haar inboedel naar haar tweede huis. De oldtimer voelt voor haar en ons als een vertrouwd thuis. Bij mooi weer verkassen we een paar weekenden per maand naar ons primitieve zomerstekkie. Sinds een jaar deelt Anique haar ‘kamer’ met broertje Yulan. Hij slaapt een verdieping hoger: op een houten plank boven zijn zus. Even dachten we dat de VW te krap zou zijn voor vier personen. Maar met een beetje creativiteit is heel veel mogelijk, weten we nu.”

Enorme kick
“Ons mooiste avontuur was de roadtrip door Nederland, België en Frankrijk. Bepakt en bezakt stapten we om zeven uur ’s ochtends in de bus met bestemming onbekend. Met raampjes open, hoeden op en een tevreden peuter op de achterbank – de tweede spruit was nog onderweg – reden we in één keer door naar België. Vanuit het noorden des lands een hele rit. Dat het oude beestje ons niet in de steek liet, gaf een enorme kick.”

Lees het hele verhaal van Sonja in Kek Mama 08-2015. Online bestellen doe je hier.

In samenwerking met Kek Mama